カテゴリ:Japanese Christians( 26 )

教皇ヨハネ・パウロ2世と日本



f0340134_17473089.jpg

教皇ヨハネ・パウロ2世本名はカロル・ユゼフ・ヴォイティワKarol JózefWojtyła)ポーランド出身のローマ教皇(在位:1978年10月16日-200542日)、カトリック教会の聖人は1920年、ポーランドの古都クラクフの近郊にあるヴァドヴィツェに生まれた。父カロルは退役軍人だった。カロルは8歳で母を失い、11歳で兄を、さらに20歳で父を失った。1938年クラクフ大学の文学部で勉強をし始めた。19399月ナチドイツとソ連がポーランドを攻撃し、ポーランドを占領したとき時19歳だった。カロルが学んでいた大学の教授たちは射殺され、大学も閉鎖された。ナチスドイツはポーランド人が公式に教育を受けることを禁じた。父とクラクフで暮らしていたカロルは鉱山で働き、地下運動によって創設された大学で勉強を続けた。同時に地下演劇の俳優、脚本家として活動した。周りにいる友や神父などは、ポーランドをドイツの支配から解放する地下運動にかかわっていた。

彼らの多くはドイツ人に捕えられ、拷問されて、殺された。


カロル・ヴォイティワは、20世紀の全体主義の一形態であるナチドイツの支配を体験し

第二次大戦中の1942年に神父になることを決心した。

194559日に第二次大戦が公式にドイツの降伏で終わると、ポーランドは20世紀の第二の全体主義、つまりコミュニズムの支配下に入った。カロルはこれも体験した。二つの全体主義の共通点は、人間が神様の立場になって、世界を支配しようと思っていることである。


共産圏の政権がモスクワの指示に従って多くのポーランドの神父を逮捕し、拷問し、殺し、ポーランドでの神学校の運営を禁じたため、カロルは地下神学校に入り、1946

111日司祭に叙階された。大学時代から神学と哲学で優秀だったカロルは、

二週間後司教の推薦でローマ教皇庁立アンジェリクム神学大学に送られ、そこで学んだ。

195333歳の時博士となったカロルはルブリンカトリックカトリック大学と戦前勉強をしたクラクフヤギエウオ大学で倫理を教えることになった。

38歳の若さでローマ教皇の補佐司教に、43歳で司教に任じられた。196764ローマ教皇は47歳のカロルを枢機卿に新任した。



f0340134_17511911.jpg


19781016日教皇ヨハネ・パウロ一世の死去に伴って、カロル・ヴォイティワが58歳で新教皇に選出された。




f0340134_17520876.jpg

パウロ6世は「旅する教皇」と言われたが、教皇ヨハネ・パウロ2世は「パウロ6世を遥か凌ぐスケールで全世界を訪問し、「空飛ぶ教皇それとも空飛ぶ聖座)と呼ばれるようになった。教皇はよくパパといわれた。パパはイタリア語で教皇と父という意味である。

教皇ヨハネ・パウロ二世が104回海外訪問に行った。国連に属している193か国の中で

100ヶ国以上を訪問したので、世界宣教師教皇だったと言ってもいいと思う。

私は個人的にヨハネ・パウロ二世とちょっとした関係がある。父がルブリンカトリック

大学で美術史を勉強した後、当大学の資料室に努めて、写真家としても務めていた。

カトリック大学の顧客と催事の記録写真を撮って、当時大司教および枢機卿だった

Karol Wojtylaの写真もよく撮った。


f0340134_17565273.jpg



例えば1967612日カロル・ヴォイティワが枢機卿として初めてKULを訪問した時に、私の父が撮った写真があり、これはKULが出版した本の表紙になり、現在クラクフ大司教区

資料館の代表写真となっており、今ではとても有名な写真として知られている。



f0340134_17484421.jpg


教皇ヨハネ・パウロ二世の各国の訪問に共通点があった。


第一は教皇が飛行機から降りると膝づいて、その国の土地に接吻した。そのように訪問する国の人と文化を尊敬すると表していた。

第二教皇が訪問先の言語ですくなくとも簡単な演説をするということだった。

教皇ヨハネ・パウロ二世は、1981年2月23日から26日平和の巡礼者として教皇として初めて日本を訪問し、東京、広島、長崎を訪れた。当時日本での滞在は教皇の海外訪問の中で一番長い滞在となった。

教皇ヨハネ・パウロ二世の日本の訪問の特徴がいくつかあった。

f0340134_17400759.jpg



1)日本のカトリック信者がとても少ないこと、日本語はとても難しい言葉であるということにも関わらず教皇さまは日本で簡単な演説だけではなくミサと説教やメッセージも13回日本語でなさった。

なぜヨハネ・パウロ二世が日本語でミサをし、話しをしようと考えられたか?教皇の日本語の教師をしたコンベンツアル・フランシスコ会のフィデリス西山達也神父はその質問されインタユービューに教皇の言葉を引用して答えた。後楽園ドームで日本の若者にもその質問された教皇は同じように答えた:



日本人、アジアの人々はキリスト教、カトリックは西洋のものと思っている人々が多い。自分たちとは関係がなく西洋のものだと思っています。しかし、そうではないのです。カトリックは言葉どおり、世界的なものだということをわかってほしい。

それに日本を訪問する以上、日本語を理解したい。言葉を理解することは、その国を理解することにつながります。だから、あえて私は学ぶのです」。

バチカン放送に努めた西山神父が198012月の始めさっそく教皇に呼び出され、言われた:「今日はどんな日かご存知でしょうか?まさに摂理的な日です。

今日123日は、日本に初めてキリスト教をもたらした聖フランシスコ・ザビエルの祝日なのです。だから今日から日本語の勉強をスタートしようと私自身決めたんです」。

日本語の勉強は次の日124日から始めた。教皇は毎日ものすごいスケジュールをこなされていて、ヒマがなく、勉強は夕食をしながら食堂で行われた。

西山神父の話によると教皇さまは5分~10分で食事をすまされ、勉強に入った。
まず祈り、そして食事を一口食べると、すぐに食器を脇に置いて、勉強を始めた。

当初の目標は、『コンニチハ』とか『アリガトウ』などのあいさつを覚えたいということでしたが、10日間もしないうちに、パパ様が『ミサを日本語でやろう』 と言った。教皇は西山神父に作ってもらったミサ典書を使って勉強をした。「ただ読めるというのではなく、意味をつかみたい。それも一つ一つの意味を理解したい。そのために日本語の下に、英語かイタリア語で意味を記してほしい」と西山神父に言った。

ヨハネ・パウロ二世は約1カ月近く、毎日、特製のミサ典礼書をあちこちに携えて、勉強に励みました。毎朝、自分で日本語のミサをささげるようになった。


最初に人のために日本語のミサをローマでしたのは1981113日朝の7時でした。日本に行く一か月弱だった。ローマに住む日本人信者をミサに呼んできなさい」と西山神父に言った。ローマにいる日本人のシスターと、日本に永く滞在していた外国人シスターをミサに招くように言われ、シスター方とともに日本語のミサを捧げた。出席したシスター方皆びっくりした。口々にこんなにうまいとは思わなかったと言った。

f0340134_17551002.jpg


1981113日から日本の訪問まで教皇は毎日、日本語でミサを捧げた。勉強熱心で飛行機の中などでも学習した13回日本語でミサをささげたり、説教をしたりした。

4日間の日本の司牧訪問を終えたら西山神父は、日本語学習は「これで終わった」と思ったが、教皇に呼ばれた。毎週水曜日、バチカンのパウロ6世ホールで行われる一般謁見のとき日本語であいさつをすると言った。

13年間、毎週水曜日、一般謁見の15分前に西山神父は日本語のあいさつを用意して教皇様を待ち、その後、10分ほど2人で日本語の練習を行い、スピーチを準備することになった。



f0340134_17542073.jpg



教皇は、一般謁見で世界共通5カ国語であいさつをしたが、集まった巡礼者6千人の中で、日本人がたとえ10人ほどだったとしても、必ず日本語でスピーチをした。日本の巡礼者だけが特別扱いの状態になった。

2)教皇は「平和の巡礼者」として来日した。

日本到着のご挨拶のとき教皇は:「わたしは平和の巡礼者として、皆さんへの友情と尊敬のメッセージを持ってこの日本に来ました。わたしの願いは、日本の皆さん一人一人にわたしの心からなる尊敬と愛をお伝えすることです。」最後に:「神の特別な祝福が日本の上に豊かにありますように。」と言った。



f0340134_17560946.jpg



教皇は日本の訪問で、「過去を振り返ることは未来に対する責任を負うことです」との言葉を繰り返し、平和と核廃絶のメッセージ、「平和アピール」を全世界に発信した。


f0340134_17581952.jpg


戦争は人間の仕業です。戦争は人間の生命の破壊です。戦争は死です。」と広島平和記念公園慰霊碑前で読み上げた「平和アピール」の冒頭に言った。

「各国の元首、政府首脳、政治・経済上の指導者に次のように申します。
正義のもとでの平和を誓おうではありませんか。
今、この時点で、紛争解決の手段としての戦争は、許されるべきではないというかた  い決意をしようではありませんか。
人類同胞に向って、軍備縮小とすべての核兵器の破棄とを約束しようではありませんか。
暴力と憎しみにかえて、信頼と思いやりとを持とうではありませんか。


f0340134_18135968.jpg




過去の過ち、暴力と破壊とに満ちた過去の過ちを、繰り返してはなりません。険しく困難ではありますが、平和への道を歩もうではありませんか。その道こそが、人間の尊厳を尊厳たらしめるものであり、人間の運命を全うさせるものであります。平和への道のみが、平等、正義、隣人愛を遠くの夢ではなく、現実のものとする道なのです」

「過去をふり返ることは、将来に対する責任を担うことです。」と教皇は何回も繰り返した。

3)教皇ヨハネ・パウロ二世の日本訪問の主な目的は日本の殉教者に尊敬を表し、当時福者だったマクシミリアン・マリア・コルベ神父の宣教活動の場所を見て、コルベ神父が長崎で創立したのコンヴェンツアルフランシスコ会や「無原罪聖母の町」を見ることだった。ヨハネ・パウロ二世がマニラで16人の殉教者を列福してから日本に

来た。16人の中に9人が日本人でだった。長崎で殉教者のミサの説教に教皇は次のように言った:

「マタイ福音書のことばをきいたいま、昔のキリスト信者たちが「聖なる丘」または「殉教者の丘」と呼びならした、この近くの「西坂の丘」にイエズスと共にのぼることは、私たちにとってたのしいこととなりました。私たちはこの丘を、長崎の「至福の丘」とも呼ぶことができるでしょう。(省略)


f0340134_17593003.jpg



新しい福者たちは他のすべての殉教者と同様、人間的レベルの義を完成する福音の義のために苦しみをうけたので、イエズスによって幸いな者と宣言された(マタイ5・10参照)人たちです。この義こそ、天におられる父の完全に倣おうと望む人々に規範を与えるあの「山上の説教」で、キリストがお説きになった福音の義です。彼らは神の前に正しい人として死ぬ前に、心貧しく、柔和で悲しみに堪え、義に飢えかわいていた。彼らはあわれみ深く心の清い人、平和をもたらす人だったのです。」



殉教地西坂と日本二十六聖人記念館を訪問した教皇は次のように言った:

「きょう、私は巡礼者としてここに参りました。二十六聖殉教者とそのあとに続いた多くの殉教者、特にこの度列福されたキリストのお恵みの英雄たちの生涯と死をたたえ、神に感謝をささげるためここに参りました。(省略)

私は世界の各地で、神に対する信仰のため、救い主キリストヘの忠実と教会への忠誠のために苦しみを甘受している多くの人々のために、神に感謝をささげます。過去・現在・未来いずれの世代もイエズス・キリストの偉大な力による輝かしい模範を生みだし、すべての人に導きと励みを与えているのです。きょう、私はこの殉教者の丘で、愛がこの世で最高の価値をもつことを、高らかに宣言したいと思います。」



f0340134_18003654.jpg


教皇は16世紀の終わりに始まった迫害の時250年間信仰を保持し、ずっと教皇の訪問を待ち望んでいた日本の信者についてそのように言った:

「私は巡礼者として長崎に来たのです。ここで、更にそれ以前二世紀にわたって、
ひそかに殉教者の信仰を守りつづけた先祖をもつ100年前の信者たちは、福音の力に支えられてまことを守り通したのでした。神の恵みにより、当時のキリスト信者はロザリオの玄義を用いて福音の黙想を行なっており、また遠くにパパと呼ばれる人がいることを知っていました。きょうそのパパは長崎の信者の言い伝えに敬意を表し、その子孫たちに直接、イエズス・キリストの心において彼らを愛していると語りかけるためにやって来たのです。」

4)教皇の日本訪問の第二目的はポーランドの宣教師マクシミリアン・マリア・コリべ神父の活動の場所と結果を見ることだった。ちょうどコルベ神父の列聖式前の時だった。


f0340134_18015344.jpg



1894年、ポーランドの織物職人の息子として生まれたコルベ神父は13歳のとき、フランシスコ修道会の神学校に入った。数学の才能に恵まれ、数学の授業を担当した教師が
「こんな才能をもっているのに司祭になるのは惜しい」と嘆いた。この頃に彼はロケットで月に行けると考え、ロケットの図面を描いた。コルベ神父は色な才能に恵められたので、ローマ大学の留学生に選ばれて、ローマで哲学、神学数学および物理学を学んで、
グレゴリアン大学で哲学の博士号を、神学の博士号を取得した。


f0340134_18040809.jpg

コルベ神父はローマで1917年1016日に、6人の志願者と共に神学校聖堂の汚れなき聖母の祭壇の前で聖母へ奉献を行い、「汚れなき聖母の騎士会」を創立して、それを他の国に普及しようと思った。1927年はニエポカラノフ修道院(無原罪の聖母の騎士修道院)を創立し、『無原罪の聖母の騎士』というカトリック雑誌等の出版による宣教に力を入れた当時ローマで神学学生だった里脇 浅次郎枢機卿と東洋布教について相談したところ、日本へ布教することを薦められた。

1930424日、ゼノ修道士とヒラリオ修道士と長崎に上陸した。3人の宣教師は、大浦天主堂の近くに家を借り、早速文書伝道の作業にとりかかり、一か月後524日、日本活字による「聖母の騎士」第1号を1万部発行した。そのようにポーランド人の宣教師達が、日本語による聖母の騎士誌を編集発行し始めた。

1931年コルベ神父は、町はずれの山の斜面に修道院とルルドを開き、「無原罪の聖母の園」と名づけ、フランシスカン的な清貧生活をしながら、聖母の騎士誌の発行と学園教育に専念した。(現在、同敷地内に教育施設として聖母の騎士高等学校と幼稚園がある。)

1936年コンヴェンツアルフランシスコ会修道院を長崎で創設したコルベ神父はニエポカラノフ修道院院長に選ばれたため、長崎に後継者を置いて故国ポーランドに帰国した。3年後ドイツとソ連がポーランドを侵攻し、ポーランド領土を占領した。

1941年コルベ神父は4人の神父と共に発行していた『無原罪の聖母の騎士』や日刊紙がナチスに対して批判的なものであるという容疑でドイツ人に逮捕され、第二次大戦中ナチドイツにポーランドで作られたアウシュビツ強制収容所に送られた。7月末、収容所から脱走者が出たことで、罰として無作為に選ばれる10人が餓死刑に処せられることになった。餓死刑に呼ばれた、フランチシェク・ガイオヴニチェクいうポーランド人軍曹が「私には妻子がいる」と泣き叫びだした。そこにいたコルベ神父は「私が彼の身代わりになります、私はカトリック司祭で妻も子もいませんから」と申し出た。責任者であったルドルフ・
ヘスは、この申し出を許可した。コルベ神父と9人の収容人が地下牢の餓死室に押し込められ、神父は二週間後814日まだ生きていたから、ドイツの兵士にフェノールを注射されて殺害された。


f0340134_18092668.jpg

第二次大戦のナチドイツの全体主義とソ連の共産主義を体験した教皇ヨハネ・

パウロ二世が長崎でコルベ神父が創立した本河内修道院を訪れてに次のように言った:


f0340134_18064268.jpg



私の同国人、マキシミリアン・コルベ神父の創立になるこの修道院を訪問することは、前から私の特別の望みでした。きょう、私は午後の日程を、数世紀前、多くのキリスト信者がキリストを証した、あの殉教者の丘の訪問で始めましたが、ここで私たちはキリストがキリスト信者の特徴として提示なさったあの隣人愛を、ためらうことなく証した現代の殉教者福者マキシミリアンのことを偲んでおります。彼はアウシュヴィツの収容所で、
結婚して二児の父である一人の友の生命を救うために自分の生命をささげたのでした。
殉教者とコルベ神父の間には、ある種のつながりがあります。このつながりというのは、彼らが福音のメッセージを証しようといつでも準備をととのえているということです。

私は、今日ここで見出したもう一つのつながり、福者マキシミリアンの崇高な犠牲と、
彼の長崎での宣教師としての活動との間のつながりを皆さんに指摘したいと思います。
彼を日本に赴かせ、そのあと彼を餓死刑の地下室まで導いたものは、同じ信仰の確信、
キリストおよび福音に対する同じ全面的献身ではなかったでしょうか。彼の生涯には分裂も矛盾も転向もなく、ただ異なる状況の下における同じ愛の表現があっただけなのです。」

f0340134_18073362.jpg



5)宣教師活動の重要性

東京大聖堂で司祭修道者へのメッセージにヨハネ・パウロ二世が宣教師活動の重要性を強調し次のように言った:「ここにおられるすべての司祭、修道者のかたがたにわたしの愛と尊敬を表わすにあたって、宣教師のかたがたが日本の教会にされた貢献に対して、特に感謝の言葉をつけ加えたいと思います。」

教皇は東京大聖堂のわきにあるカトリックセンターで日本で50年間宣教師をし、社会福祉に尽くしてきた84歳のゼノン・Zebrowski修道士と対面した。ゼノ修道士は1930年マクシミリアン・コルベ神父と来日し、最初からコルベ神父が指導する宣教士の一人だった。コルベ神父の任命と教え、フランシスコ会の任命をよく認識した上、日本で宣教活動をし、戦後直後孤児や浮浪児の援助活動をした。ゼノ修道士の恩師であったコルベ神父の理念、フランシスコ会の理念なしにゼノ修道士の活動の分析が不可能だ。ヨハネ・パウロ二世が日本で献身的な活動を続けたゼノ修道士と会うことをしきりに望み、もしゼノ修道士は体の具合が悪くて都心から来られない場合は清瀬市の入院先まで、行きたいと言いった。教皇は車いすに座ったゼノ修道士の手を撫でてポーランド語で「パパですよ。ポーランドのパパです。」「いつ日本に来たのか?コルベ神父と一緒に来たのか?」と尋ねると宣教師の印である白いひげをしたゼノ修道士は「パパ、パパ」と泣きながら繰り返し、興奮のために返事ができなかった。


f0340134_18082909.jpg



)教皇が各場所で聖職者、司祭、修道者に会い、浦上天主堂で新司祭を叙階し、彼らのために祈った。司祭叙階式のごミサの時日本キリスト教の悲劇的な歴史と使徒発見に触れ、家族が果たしている大事な役割について話した:

f0340134_18130181.jpg


私は深い感動をもって、その昔、ここ長崎に着いた宣教師と数人の信者たちとの出会いを思い出しています。その信者たちは彼がカトリックの司祭であることを確かめてから、「私たちは長い長い間、あなたたちの来るのを待っていました」といいました。信者たちは二百年以上も一人の神父も持たず、教会堂もなく、公けの礼拝もなしに過ごしてきたのです。こんな多くの不利な条件にもかかわらず、キリスト教の信仰は消えてしまいませんでした。家庭の中で信仰は代々受け継がれてきたのです。こうしてみると、キリスト教的家庭がキリスト者たるものの召出しにとってどんなに大切かが分かります。」


f0340134_18102170.jpg

7)パパが東京の武道館で若者と身体障碍者に会った。
車いすに座っている人を一人一人に挨拶し、頭を撫でた。教皇は日本の若者に人生の目的、希望、愛、平和や未来などについて話した。


f0340134_18110248.jpg




「愛する皆さん、皆さんは素晴しく進歩した技術社会の中に住んでいます。皆さんは、
生活を楽にし、面白く、また楽しくしてくれるものに囲まれています。しかし、進歩は
それだけで人間の欲求を満たしてくれるわけではありません。皆さんの心に、平和をもたらすものでもありません。むしろ、現代の進歩に伴う物質主義や、楽な生活や自己中心的な生き方が、いつの間にか、皆さんの生活の中に入りこんできて、本当に満足を与える、道徳的、精神的価値をもみ消してしまう危険があります。(省略)愛する日本の青少年の皆さん、私は皆さんに、心からの信頼をこめて訴えたいのです! どんなエゴイズムの誘惑にも負けないでください!して、精神的なものと、この世界に大きく心を開いてくださしい! 世界中の若者たちと手をとりあって、明日の世界を築いてください! そうです、愛する日本の青少年の皆さん! 神の助けのもとに、未来は皆さんの手の中にあるのです。未来は、皆さんのものなのです。」と教皇は若者に訴えた。

f0340134_18114452.jpg




8)教皇が日本でカトリック信者と聖職者だけではなく多くの人たちに会った。

東京で聖職者の他、在日ポーランド人、部落解放同盟の代表者、日本国民を代表する天皇陛下や首相に会った。他のキリスト教派とのエキュメニカルの集いと諸宗教代表者との集いのとき違いにも関わらず同じ方向を目指すように訴えた

在日外交官に自分の国と、全人類によく奉仕してくださることになるようにお願いした。
広島の平和記念館講堂で報道関係の人にあって次のようなメッセージを残した。

「皆様は現代社会の中ではまさに大きく計り知れない力を手中しています。しかし、この力は民衆に属するものであることを忘れてはなりません。神から造られたすべての物と同様、この力は普遍的な目的を持ち、あらゆる人の善に役立つものです。したがって、皆様は民衆の力の管理者であり、かれらのしあわせへの奉仕者です。それは実に偉大で輝かしい任務だと言えます。しかし同時に、正しい姿勢と、絶え間ない献身、民衆に対して責任を明らかにすることが求められています。私は、皆様が民衆の幸福のため、社会の改善のため、人類家族の一致促進のため、献身的努力を続けられますようお願いいたします。」


f0340134_18122592.jpg


9)教皇が広島の国連大学で「技術、社会、そして平和」というテーマで特別講演をした。



f0340134_18173412.jpg



「科学・技術のかくかくたる成果と、今後それが約束する一層の発展–それは原理的に、飢餓、貧困、不公正の根絶を可能にする筈であるにもかかわらず、なぜ少くとも五億の人々が、貧者ばかりか富者をもおとしめるこれらの災いに、未だに苦しんでいるのでしょうか。(省略)私たちが科学・技術を社会的、倫理的目的に役立てることを学ばない限り、飢餓、貧困、不公正を内包する社会構造の変革において、科学技術の助けを借りることはできません。」(省略)



「私は198062日のユネスコにおける演説で、人類文明のこの基本的側面を明らかにしようとしました。「文化は人間の『実存』、『存在』の具体的形態であります…・文化とは、それを通じて人間が、人間として、より人間的になり、より人間的で『あり』、『存在』への接近をより確実にするものであります。人が何であるかと、何を持っているかとの基本的な差異、存在と所有との基本的な差異も、その基礎をここに見出すのであります…人が『所有するもの』はすべて文化にとって重要であり、文化を創造する

一つの要因でありますが、ただしそれは、人がその『所有するもの』を通じて、同時に人問としてより全面的に『存在』し、その実存の全次元において、その人間性を

特徴づけるすべてにおいて、より全面的に人間となる限りにおいてのみ言えることで

あります。」この文化の概念は、人間を肉体と精神、個人と社会、理性的存在と愛によって高められた存在、それぞれ両面からとらえた、全人的人間観に基づくものであります。「そうです!人間の将来は文化にかかっております!そうです!世界平和は精神の優位にかかっております!そうです!人類の平和な未来は愛にかかっております!(同演説より)

私たちは、技術に対する倫理の優位、事物に対する人間の優位、物質に対する精神の優位を確信しなければなりません(『人間の救済者』、16参照)。科学が良心と同盟を結べば、人間の大義にかなうことになります。科学に携わる人は、『人間は世界を超越し、神は人間を超越するという意識』(法王庁科学アカデミーにおける演説、19791110日、第4)を持ち続ければ、人間性に対して真に貢献することになります。」

10)長崎で時間が大幅に超過して、雪が降り続けたにも関わらず、教皇は予定変更をしないで「あそこだけどうしても行っておかねばなりません」と言って、訪れたところがある。恵の丘長崎原爆ホームです。ホールに集まった500人の信者の中に原爆被災者が約100人いた。

皆さんは絶えまなく語りかける生きた平和アピールであり、私たちは皆、皆さんのおかげをこうむっているのです。

f0340134_18151204.jpg

私はまた皆さんのため、最善のお世話をしようと努めている医師、看護婦及びその他の従業員を大きく評価していることを特に申上げたいと思います。この方々に敬意を表するとともに、今後とも治療と手助けの尊い仕事を続けていくよう激励いたします。また、ここでの奉仕を通してキリスト教的愛の業に身を捧げているこの施設のシスター方にも挨拶いたします。」(省略)


「あわれみ深い人は幸いである。その人はあわれみを受けるであろう」


(マタイ57)。私は回勅(かいちょく)「神のあわれみ」の中で、あわれみの行為が常にもつ深い意味あいを強調して、「私たちから慈しみを受けているその人から、私たち自身も同時に慈しみを受けているのだと確信しているときだけ、私たちの慈しみをこめた愛の行いは本物である」と教皇は言いました。



f0340134_18160099.jpg


11)ヨハネパウロ二世が日本を出発する前に教皇による無原罪の聖母への祈りで日本のことを祈った:


この教会は、ちょうど最初の弟子たちと信者たちのように、福音書のあの「小さい群」にすぎません。しかしそれは、キリストが「おそれてはならない・・・あなたたちにみ国をくださるのは、あなたたちの父のみ心である」(ルカ1232)と励ましてくださった小さい群であります。

 教会のけがれなき御母よ、御子にお取り次ぎくださって、この「小さき群」が日々日本における神の国の、より効果的なしるしとなるようお取り計いください。またこの小さき群を通して、神の国が人々の生活の中に一層輝きを示し、信仰の賜ものと洗礼のお恵みによって、他の人びとの間にも広められて行きますように。神の国が日本の教会の子どもたちの模範的キリスト教生活を通して、より力強いものとなり、また世界の歴史が神において完成される日をまちながら、主の再臨の希望に支えられ成長を続けていきますように。」


 原罪のけがれなき御方よ、私はこのことをあなたの配慮にゆだねます。そして、このことを日本のすべての聖なる殉教者、またこの国をこれほどまで愛した神の使徒、福者マキシミリアン・コルベの取り次ぎによってキリストに嘆願いたします。アーメン。

f0340134_18164916.jpg


ヨハネ・パウロ二世のエネルギーはどこから出てきたかと質問された西山神父は:「それは祈りに時間をかけられるからです。祈りの中から湧いてくると感じています。教皇は、ミサを毎朝午前7時に始められた。ミサの前に長く祈られ、ミサ中の


福音朗読のあとにも、長い黙想をされ、ミサが終わったあとも、また、長いお祈りをなされるのです。世界中の責任を担って、一所懸命祈っているという感じが、そばにいて、ありありとわかります。本当に夢中で祈ってらっしゃいます。あの祈るお姿にも心をうたれました。」と答えた。

ドロタ・ハワサ
(写真:聖母の騎士1981年4号、マリアン・ハワサ、ドロタ・ハワサ)




















[PR]
by NaszDomJaponski | 2018-10-17 18:19 | Japanese Christians | Comments(0)

Nagasaki 73 rocznica zrzucenia bomby atomowej

f0340134_22453594.jpeg

Biskupi japońscy wydali oswiadczenie nawołujące do stworzenia swiata bez broni atomowej. Podobny apel wygłosił prezydent Nagasaki.   

 

f0340134_22460965.jpeg

9 sierpnia 1945 roku o godzinie 11 dwie, 500 m od katolickiej katedry w Nagasaki, Stany Zjednoczone zrzuciły drugą bombę atomowę w Japonii. Katedra miesciła się w dzielnicyw której od końca XVI w. mieszkali japońscy katolicyBudynek swiatyni został całkowicie zniszczona, a przebywajacy w niej ksiądz i kilkudziesięciu wiernych poniesli smierć na miejscu. 


f0340134_22470807.jpeg

W wyniku ataku atomowego zginęły dwie trzecie katolików w NagasakiJednym z ciężko rannych był Sługa Boży, radiolog doktor Takashi Nagaiktóry leczył przebywającego w Japonii o. Maksymiliana Marię Kolbe. Doktor Nagai pomimo ciężkich obrażeń ruszył na pomoc ofiarom tragedii. W wyniku wybuchu bomby atomowej śmierć poniosło w Nagasaki ok.74 000 osób. 

 

f0340134_22475989.jpeg

Obchody rocznicy zrzucenia bomby atomowej na Nagasaki, rozpoczęły się jak co roku od bicia dzwonów w odbudowanej po wojnie katedrze w Urakami. Miesiąc wczesniej przewodniczący episkopatu Japonii, arcybiskup Nagasaki Joseph Mitsuaki Takami, wydał oswiadczenie nawołujące do całkowitego zakazu użycia broni atomowej. Zauważył, że posiadanie arsenału atomowego prowadzi do wyscigu zbrojeń oraz uzależnia gospodarki krajów od przemysłu zbrojeniowego.Prezydent Nagasaki Tomihisa Taue zauważył, że jako jedyny kraj, który padł ofiarą broni atomowej, Japonia ma moralny obowiązek popisania całkowitego zakazu użycia broni nuklearnej. Obecny na uroczystosciach premier Shinzo Abe powiedział, że kraje posiadające broń atomową i nie posiadające jej muszą ze sobą współpracować. 

Po raz pierwszy w obchodach rocznicy atomowego ataku wziął udział sekretarz generalny ONZ Antonio Guterres. 

Tokio. Dorota Hałasa         


[PR]
by NaszDomJaponski | 2018-08-10 22:41 | Japanese Christians | Comments(0)

10-dniowa modlitwa o pokój

f0340134_22330471.jpeg


Zainicjowana przez episkopat Japonii, na pamiątkę wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II,modlitwa o pokój prowadzona jest w tym roku po raz 36-styŚw. Jan Paweł II, jako jedyny papież, odwiedził Japonię w końcu lutego 1981 roku. 

f0340134_22494217.jpeg

W każdym z odwiedzanych przez siebie miejscpolski papież podkreslał, że przybył do Japonii jako pielgrzym pokoju. W wygłoszonym po japońsku przy pomniku pokoju w Hiroshimie apelu pokoju Jan Paweł II powiedział m.in., że „pamięć o przeszłosci oznacza podjęcie odpowiedzialnosci za przyszłosć...Wojna jest dziełem człowieka. Wojna to niszczenie ludzkiego życia. Wojna to smierć”. 


f0340134_22360473.jpeg

Według episkopatu japońskiego wizyta Jana Pawła II przyniosławielu ludziom w Japonii radosć i nadzieję. 

 

f0340134_22343904.jpeg

10-dniowa modlitwa o pokój rozpoczęła się w Katedrze Pamięci Światowego Pokoju w Hiroshimie o godzinie 8:00, czyli o godzinie zrzucenia bomby atomowej na to miasto 73 lat temu. Msza swięta celebrowana była za ofiarytragedii atomowej oraz za wszystkie ofiary wojnyW tym samym czasie Msza za wszystkie ofiary II wojny swiatowej celebrowana była również w Nagasaki, w katolickim miescie, które dwa dni po Hiroshimie padło ofiarą ataku atomowego. Modlitwa o pokój potrwa do Wniebowzięcia Najswiętszej Maryi Panny, czyli do 15 sierpnia, tj dnia, który był dniem kapitulacji Japonii po II wojnie swiatowej w 1945 roku. Japonia wzięła udział w wojnie po stronie państw Osi. Historycy oceniają, że w wyniku japońskich zbrodni wojennych smierć poniosło ok. 20 mln ludzi. 

 

f0340134_22370858.jpeg

Przewodniczący episkopatu Japonii, arcybiskup Nagasaki, Józef Mitsuaki Takami podkreslił, że modlitwa o pokój powinna przyjąć różnorodne formy, które swiadczyć będą o ciągłym zaangażowaniu Koscioła japońskiego w budowanie pokoju na swiecie

f0340134_22375602.jpeg

Oprócz uroczystych Mszy Świętych we wszystkich diecezjach Japonii organizowane są spotkania modlitewne i Różańcowe, marsze, odczyty i koncertyW Hiroshimie zaplanowano m.in. koncert „Requiem dla ofiar ataku atomowego”, a w Nagasaki marsz ze swiecami i wykłady o wojnie.   

       

Dorota Hałasa. Tokio 6.08.2018


[PR]
by NaszDomJaponski | 2018-08-10 22:30 | Japanese Christians | Comments(0)

Maria z Miasta Mrówek

f0340134_18412805.jpeg
23 stycznia 2018 roku mija 60 lat od śmierci Służebnicy Bożej Elzbiety Satkoko Kitahara. Urodziła się w 1929 roku w Tokio, w rodzinie profesora uniwersyteckiego. W czasie wojny jako uczennica liceum musiała pracować w fabryce samolotów Nakajima. Po wojnie kontynuowała naukę w liceum, po czym rozpoczęła naukę w szkole farmaceutycznej. Jej koleżanka mieszkała w Jokohamie niedaleko koscioła Yamanote. Satoko bardzo się sposobała atmosfera tego koscioła. Kiedy jej młodsza siostra rozpoczęła naukę w prowadzonej przez siostry zakonne szkole Koen w Tokio, Satoko po raz pierwszy zetknęła się z życiem zakonnym i z Kosciołem. Rozpoczęła naukę Biblii i od razu po zakończeniu kursu w wieku 20 lat w październiku 1949 roku przyjęła chrzest i imię Elżbiety, swiętej węgierskiej, znanej z pomocy biednym i potrzebującym. 

f0340134_10235636.jpeg

Po roku w listopadzie 1950 roku Elzbieta Satoko poznaje w Tokio znanego misjonarza z Polski br. Zenona Żebrowskiego, który pomaga ludziom żyjącym w tokijskich slumsach nad rzeką Sumida. Br. Zenon zaprasza Elżbietę Satoko do pomocy w przygotowaniu swiat Bożego Narodzenia dla żyjących w smumsach ludzi. Slumsy nazywane są powszechnie „Miastem Mrówek”, a mieszkający w nich ludzie tworzą wspólnotę zajmującą się pozyskiwaniem odpadów żelaznych i innych. Tworzą wspólnotę, aby pomagać sobie nawzajem, czuć się bezpiecznie i starać się godnie żyć w warunkach powojennej biedy. Elżbieta Satoko oddaj esię pracy w Miescie Mrówek.
Wzrusza ją przede wszystkim los dzieci. Stara się jakos ubogacić ich trudne dzieciństwo. Dzięki wsparciu koscioła w Asakusa udaje jej się uzbierać pieniadze, aby zabrać dzieci na wycieczkę w góry. Jako chrzescijanka spotyka się z niechęcią ze strony wielu rodaków. Z oddaniem pracuje na rzecz pomocy ludziom w Miescie Mrówek i przeprowadza się do nich z wygodnego domu rodziców. 

f0340134_18422325.jpeg
W szczególnie trudnych dla wspólnoty okresach modli się z dziećmi na różańcu. W 1953 roku wydaje książkę „Dzieci z Miasta Mrówek”. Ze wzgledu na złe warunki życia zapada na gruźlicę i w 1958 roku odchodzi w Miescie Mrówek do Pana. Ze względu na swoje oddanie jest nazywana „Marią Mista Mrówek”. Maria to imię, które przyjęła na bierzmowaniu. W jej pogrzebie w kosciele na terenie Miasta Mrówek udział bierze 600 osób. 23 stycznia 2015 roku papież Franciszek ogłasza ją Służebnicą Bożą.

Zdjęcia z japońskiego Rycerza Niepokalanej (2) i jedno z internetu

[PR]
by NaszDomJaponski | 2018-01-23 18:39 | Japanese Christians | Comments(0)

Do jezuitów w Rzymie (1624)

f0340134_14534320.jpg
Czwartego grudnia (1623 r) wcześnie rano, urzędnicy przyszli do chrześcijan
przebywających w więzieniu w Kodenmacho, w Nihonbashi, aby na rozkaz sioguna
zaprowadzić ich na miejsce egzekucji. Najpierw uwolnili z dybów nogi o. Hieronima.
Założyli mu na szyję grubą linę i związali mu z tyłu ręce. O. Franciszka Galvesa i
innych chrześcijan związali w podobny sposób linami, a przed wyruszeniem na miejsce
kaźni policzyli wszystkich. Było 50 osób. Podzielono ich na trzy grupy.
f0340134_14573521.jpg
Na czele poszczególnych grup postawiono o. Hieronima, o. Galvesa i Jana Haramondo,
którym powieszono na torsie tabliczki, z wypisanymi dużymi znakami imionami i
nazwiskami. Wszystkich trzech wsadzono na konie. Szymon, Enpo, Takeya i pozostali
wierni szli za nimi pieszo. Kolumna była z przodu i z tyłu, a także po bokach
otoczona urzędnikami, którzy pilnowali, aby ludzie nie przybliżali się do skazańców.
Posuwali się oni do przodu powiewając chorągwiami, jakby szli w marszu tryumfalnym.

Skazańcy zostali przeprowadzenie przez Nihonbashi, Muromachi, Kyobashi, Shinbashi
i przybyli na obrzeża Edo do Fuda-no tsuji. Było to miejsce, które graniczyło z
traktem Tokaido (prowadzącym z Edo do Kioto), było tam więc dużo ludzi, a w
miejscu egzekucji, na wzniesieniu, ustawionych było 50 pali.

f0340134_14553775.jpg
Na miejscu egzekucji zgromadziło się dużo gapiów. Również pobliskie wzgórza pełne
były ludzi, którzy chcieli zobaczyć co się będzie działo. W tłumie byli też daimyo
(panowie feudalni), którzy przybyli właśnie ze swoich posiadłości do Edo.
47 wiernych zostało przywiązanych do pali, pod którymi rozpalono ogień. Kazano
dwóm księżom i Haramondo patrzeć jak cierpią i giną w ogniu. Kiedy ogień zgasł,
a z nim życia 47 ludzi, wszyscy trzej zostali zdjęci z koni i przywiązani do
pozostałych pali. Kiedy podpalono wiązki drewna złożone pod nimi, odważni,
chrześcijańscy wojownicy rozmawali ze sobą i dodawali sobie sił. O. Hieronim
zwrócił się do Haramondo i powiedział: „W porównaniu z wiecznością w niebie,
jakże krótkie jest cierpienie, któremu jesteśmy poddawani”. Z płomieni ognia,
który ich ogarnął, widać było jak odważnie, ci dzielni słudzy, znosili cierpienie.
f0340134_14570978.jpg
O. Hieronim zwrócił się w kierunku ulic Edo i odmówił krótką modlitwę, po czym
trwając w tej samej pozycji, chciał coś powiedzieć do zebranych ludzi. Przekonywał
ich z pasją, ale nagle pal, do którego był przywiązany, przepalił się i zwalił, a on
sam upadł, ukląkł i oddał duszę Panu. Jan Haramondo obrócił tors wokół płomieni,
tak jakby chciał objąć coś niezwykłego. Jego postawa stała się dla ludzi znakiem
wielkiej odwagi. Do końca trwał w pozycji stojącej nie poruszając ciałem, ale w
końcu razem z palem upadł do przodu na ziemię, a rozłożywszy ręce i nogi,
wyzionął ducha. Na końcu o. Garvel, nie poddając się cierpieniu, przywiązany
do pala, oddał duszę wyprostowany, w pozycji stojącej.

(Do Jana Rodriguesa, generała o. jezuitów, 1624, Raport z Japonii)
Z współczesnego japońskiego przełożyła Dorota Hałasa

f0340134_14582221.jpg













[PR]
by NaszDomJaponski | 2017-12-20 14:58 | Japanese Christians | Comments(0)

Obchody 100 lecia Rycerstwa Niepokalanej w Tokio

f0340134_22234239.jpg

Franciszkanie konwentualni obchodzili 100-letnią rocznicę powstania Rycerstwa Niepokalanej
w wybudowanym przez polskich franciszkanów kościele Wniebowzięcia Najświęszej Marii
Panny w Akabane, w Tokio. Poprzedzoną Różańcem uroczystą Mszę w święto Niepokalanego
Poczęcia Najświętszej Maryi Panny koncelebrowało ośmiu księży.

Prowincjał o. franciszkanów konwentualnych o. Serafim Akahiko Takeuchi przypomniał,
że Rycerstwo Niepokalanej założone zostało przez św. Maksymiliana Kolbe dla
przeciwdziałania prowadzącej walkę z Kościołem i rosnącej w siłę masonerii.
Przypomniał heroiczną postać św. Maksymiliana, który w celi śmierci niemieckiego
obozu koncentracyjnego w Auschwitz dobrowolnie oddał życie za skazanego na
śmierć głodową ojca dwójki dzieci. W mierzącej ok. 9 m kw. celi, gdzie ludzie jęcząc
konali z głodu i wyczerpania o. Kolbe okazał bezgraniczną miłość, do końca niósł
nadzieję i pokazał jak zachować godność w nieludzkich warunkach.
f0340134_22264063.jpg
Zrobił to dzięki łasce całkowitego zawierzenia się Niepokalanemu Sercu Maryi.
Prowincjał zacytował słowa o. Maksymiliana pochodzące z listu do o. Antonio
Vivody (12.04.33): "Pragniemy do tego stopnia należeć do Niepokalanej, by nie
pozostało w nas nic, co by nie było Nią, byśmy jakby unicestwili się w Niej, byśmy
przemienili się w Nią, przeistoczyli się w Nią, aby tylko Ona pozostała. - Byśmy tak
bardzo byli Jej, jak Ona jest Boga. - Ona należy do Boga aż do tego stopnia, że stała
się Jego Matką, a my chcemy stać się matką, która zrodzi we wszystkich sercach,
które istnieją i które istnieć będą - Niepokalaną". Prowincjał podkreślił, że Święto
Niepokalanego Poczęcia jest jednym z najważniejszych świąt dla franciszkanów
konwentualnych w Tokio.

f0340134_22301141.jpg
Po Mszy, w której uczestniczyło ok. 200 osób, odbył się wykład: „O 100-nej rocznicy
założenia Rycerstwa Niepokalanej-aby przez Niepokalaną żyć w sercu Jezusa”, mówiący
o głównych założeniach Rycerstwa Niepokalanej. Poprowadził go sekretarz prowincji
franciszkańskiej o. Łukasz Shinichiro Tanizaki. W wydrukowanej specjalnie z tej okazji
ulotce przypomniano słowa św. Maksymiliana Kolbe, że Rycerstwo Niepokalanej służy
temu, aby za pośrednictwem Matki Bożej Niepokalanej doprowadzić wszystkich ludzi do
bezgranicznej miłości Serca Jezusa. Prelegent mówił o potrzebie: poszanowania dla
wszystkich ludzi, współczucia w oparciu o przykład Maryi, czułej Matki, o potrzebie
uniżenia się w miłości na przykładzie sługi Bożej, współpracownicy br. Zenona
Żebrowskiego, Marii Satoko Kitahary, o poszanowaniu dla woli Boga Ojca i gotowości
do podejmowania trudności, o potrzebie dzielenia się z innymi życiem, nadzieją i radością
oraz pokojem i pojednaniem. O. Nishizaki zaapelował, aby każdy słuchacz podzielił się
z kimś innym choćby małą cząstką tego o czym była mowa.

f0340134_22340476.jpg
Pracujący 40 lat przy wydawaniu japońskiego „Rycerza Niepokalanej” o. Ikuo Mizuura,
który pamięta polksich franciszkanów, zwrócił się do uczestników spotkania z prośbą o
zaprenumerowanie tego katolickiego miesięcznika, założonego przez św. Maksymiliana
Kolbe. Podkreślił, że polski święty zaczął wydawać „Rycerza Niepokalanej” po japońsku,
zaledwie miesiąc po przybyciu do Nagasaki. Zwrócił uwagę na to, że polscy fanciszkanie
bardzo ciężko pracowali przy ręcznym składaniu „Rycerza” i od pracy krwawiły im palce.
„Rycerz Niepokalanej” z krótką przerwą, w czasie II wojny światowej, wydawany jest w
Japonii do dziś od czasu przybycia o. Maksymiliana. Rekordowy nakład pisma wynosił
65. tys. egzemplarzy. Obecnie 32 stronicowy miesięcznik ma nakład niecałych
10 tys. egz. i boryka się z problemami finansowymi. Na koniec spotkania ok. 100
uczestników odśpiewało japońską wesję pieśni „Po górach, dolinach”.

f0340134_22382032.jpg

Każdy uczestnik Mszy oraz wykładu dostał na pamiątkę figurkę św. Maksymiliana Kolbe
oraz kalendarz Niepokalanej Matki Boskiej ze zdjęciami znanych obrazów
przedstawiających Niepokalaną oraz sentencjami na każdy dzień miesiąca.

f0340134_23051963.jpg
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny wybudowany zostal w 1947 roku
pod kierunkiem polskiego franciszkanina o. Samuela Rosenbaigera, który w czasie
II wojny światowej pracował w USA, aby utrzymać założoną przez św. Maksymiliana
Kolbe przed wojną, misję w Japonii. Oprócz wybudowanego przed wojną z funduszy
z Niepokalanowa kościoła i klasztoru w Nagasaki, polscy franciszkanie wybudowali
po wojnie klasztor i kościół w Tokio. Nad wejściem do kościoła widnieje figurka Matki
Boskiej przywiezona z Niepokalanowa. Kościół i klasztor w Tokio wybudowane zostały
dzięki datkom wiernych z USA. W latach 70. Przy kościele wybudowane zostało
funkcjonujęce nadal przedszkole Rycerstwa Niepokalanej.

Dorota Hałasa. Tokio 8.12.17


[PR]
by NaszDomJaponski | 2017-12-08 22:38 | Japanese Christians | Comments(0)

Dni Maryjne w Akicie

f0340134_01152545.jpg
Podarowana przez Polaków kopia figurki Matki Boskiej Fatimskiej towarzyszyła modlitwom podczas
uroczystości z okazji 100 rocznicy objawień fatimskich w Japonii. Uroczystości zorganizowane zostały
w kościele przy japońskim zgromadzeniu Slużebnic Eucharystii w Yuzawadai, w prefekturze Akita,
w północnej Japonii. Jest to jedyne sanktuarium maryjne w Japonii.


Uroczystości odbyły się w ramach tzw. Dni Maryjnych w Akicie, zorganizowanych w tym roku po
raz czwarty w święto Podwyższenia Krzyża i Matki Boskiej Bolesnej. Uroczyste Msze Święte
celebrował biskup Tarcisio Isao Kikuchi. Homilię w święto Podwyższenia Krzyża wygłosił
reprezentujący Nuncjusza Stolicy Apostolskiej w Japonii, sekretarz nuncjatury ks. Paweł
Obiedziński.
f0340134_14280914.jpg
Ks. Obiedziński powiedział o znaczeniu mających miejsce w 1917 roku objawień fatimskich, w
których Matka Boska za pośrednictwem dzieci nawoływała ludzkość do modlitwy, żalu za grzechy
i zawierzenia się Jej Niepokalanemu Sercu. Prosiła też o modlitwę za grzeszników i modlitwę
wynagradzającą w pierwsze soboty miesiąca. Sekretarz nuncjatury podkreślił, że objawienia w
Fatimie są szkołą wiary i Ewangelii oraz symbolem nadziei.
f0340134_14283845.jpg
Pochodząca z Portugalii figurka Matki Boskiej Fatimskiej odwiedziła sanktuarium w Akicie w trakcie
peregrynacji po diecezjach Japonii, rozpoczętej 13 maja uroczystą Mszą Świętą w katedrze tokijskiej.
25 października figurka przybędzie do Hiroshimy, gdzie jako Matka Boska Pokoju zostanie na stałę
ustawiona w miejscowej katedrze.

Ks. Obiedziński przyznał, że Papież Franciszek wybrał 4 lata temu sanktuarium
w Akicie do czuwania maryjnego ze względu na objawienia Matki Bożej, które miały tu miejsce w
latach 70. Biskup Kikuchi powiedział, że chciałby aby w przyszłości sanktuarium w Akicie stało się
narodowym sanktuarium Japończyków.
f0340134_14290112.jpg
"Matka Boska jest naszym wzorem. Żyjmy tak, abyśmy mogli tak jak Maria odpowiedzieć "Fiat"
i stać się częścią Bożego planu"-zabrzmiały słowa homilii na zakończenie Dni Maryjnych w Akicie.

W odbywających się 14 i 15.09 uroczystościach maryjnych udział wzięło ponad 500 osób przybyłych
z różnych części Japonii. Dni Maryjne w Akicie odbyły się po raz pierwszy w październiku 2013 roku,
kiedy Papież Franciszek wybrał miejscowe sanktuarium w jako jedno z 10 sanktuariów na świecie,
wyselekcjonowanych do maryjnego czuwania z okazji zakończenia roku wiary. Dni Maryjne będą się
odtąd co roku odbywać w sanktuarium w Yuzawadai, w Akicie 14 i 15 października.


Dorota Hałasa. Yuzawadai. Akita




[PR]
by NaszDomJaponski | 2017-09-17 01:15 | Japanese Christians | Comments(0)

"Milczenie" tło historyczne

f0340134_21075851.jpg
- Dlaczego właściwie w Japonii prześladowano chrześcijan?

Prześladowania rozpoczął dyktatorski rząd Hideyosiego Toyotomi (1537-1598)i kontynuował
jego następca Ieyasu Tokugawa (1543-1616). Byli to wodzowie, którzy prowadzili podbój Japonii,
aby podporządkować ją swojej władzy. W wydanym w 1587 roku antychrześcijańskim edykcie
Hideyosi stwierdził, że chrześcijan wiążą więzy braterstwa silniejsze od więzi rodzinnych, co sprawia,
że chrześcijaństwo zagraża tradycyjnemu porządkowi. Chodziło oczywiście o władzę, którą
sprawował w Japonii on sam jako kanclerz cesarza. W 1609 roku Holenderska Kompania
Wschodnioindyjska, która chciała przejąć handel z Japonią, (prowadzony dotychczas przez
katolicką Portugalię i częściowo Hiszpanię), przesłała do sprawującego władzę Ieyasu Tokugawy,
list od Maurycego Orańskiego, którego nazwała królem Holandii.

W liście napisane było, że Hiszpania wysyła swoich misjonarzy, aby kolonizować inne kraje, więc
misjonarze prowadzą ewangelizację, aby przygotować kolonizację Japonii. Opinię Orańskiego
potwierdził pełniący funkcję doradcy sioguna William Adams (1564-1620), angielski nawigator,
który pływał na statkach holenderskich i popierał holenderskie interesy. Adams został doradcą
Ieyeasu i przyjął obywatelstwo japońskie oraz imię i nazwisko Anjin Miura. Ieyasu przyjął do
wiadomości wypowiedziane pomówienia na temat misjonarzy i w 1614 roku wprowadził zakaz
wyznawania chrześcijaństwa w całej Japonii. Rozpoczął prześladowania katolików, kontynuowane
przez siogunów, którzy byli jego następcami. Holendrzy przejęli całkowicie handel z Japonią i
wyeliminowali kraje katolickie. William Adams zbił majątek na handlu z Japonią. Holandia, jako
jedyny kraj europejski, prowadziła handel z Japonią przez cały czas prześladowań katolicyzmu.
Obawy co do tego, że działaność misjonarzy służy polityce kolonizacji padają w filmie "Milczenie"
z ust Chikugo Inoue, gubernatora Nagasaki, który mówi o nich o. Rodriguesowi. Działający w
konspiracji jezuici pisali w raportach z Japonii, że są niesłusznie posądzani o sprzyjanie polityce
kolonizacji. Pisał o tym m.in. o. Christovao Ferreira, który w 1633 roku nie wytrzymał tortur i
dokonał apostazji i jest jednym z "bohaterów" filmu Milczenie.

f0340134_21523410.jpg
- Na ile film "Milczenie" wiernie oddaje sytuację chrześcijaństwa w XVII wieku?

Film „Milczenie” jest filmem fabularnym. Jest oparty na powieści japońskiego pisarza Shusaku Endo,
który z kolei oparł fabułę swojej powieści na wydarzeniach historycznych, ale skupił się na dwóch
księżach, którzy dokonali apostazji, choć większość misjonarzy w straszliwych męczarniach oddała
życie za wiarą. Film odwraca więc proporcje i prawdę historyczną. Musimy pamiętać, że katolicyzm,
bo prześladowania były prowadzone przeciwko katolikom, był w w czasie, w którym toczy się film,
czyli w 1643 roku, religią bardzo młodą. Wiarę katolicką przywiózł do Japonii w 1549 roku Franciszek
Ksawery. Napotkał na wiele trudności językowych ze względu na brak słownictwa. Pamiętajmy, że
język japoński zapisywany jest znakami chińskimi, a misjonarze wprowadzili nieznany tu alfabet i
łacińskie słowa. W j. japońskim za czasów F. Ksawerego nie było pojęcia oznaczajęcego jedynego
Boga, stwórcę świata. Franciszek Ksawery musiał wprowadzić łacińskie słowo Deus. Nie było też
słowa „miłość”. Misjonarz musiał użyć w jego miejsce słowa "szacunek".

f0340134_22202469.jpg
Fabuła „Milczenia” toczy się w czasach prześladowań, kiedy księża i katecheci zostali albo wyganani
z Japonii, albo zamęczeni. Katolicy żyją w wielkiej kospiracji, w opartym na szpiegostwie i
donosicielstwie systemie totalitarny, co zresztą dość dobrze pokazane jest w filmie. Rolę księży
muszą pełnić osoby świeckie, a ze względu na doniscielstwo muszą posługiwać się słownictwem,
które ma charakter konspiracyjny.


- Prowadzący prześladowania gubernator Nagasaki, Chikugo Inoue jest cyniczny i wyrafinowany.
Przewodnikiem jezuitów jest ukrywający się chrześcijanin z Nagasaki, Kichijiro. Czy można te dwie
postacie uznać za symbol przeciwstawnych postaci podczas prześladowań?

Akcja filmu „Milczenie” toczy się za panowania trzeciego sioguna z rodu Tokugawa, czyli Iemitsu
Tokugawy (1604-1651), który chciał całkowicie wykorzenić wiarę katolicką. Kazał krzyżować
chrześcijan i poddawać ich najokrutniejszym torturom. Był to okres kiedy prześladowania osiągnęły
szczyt okrucieństwa. Gubernator Chikugo Inoue jest symbolem rozbudowanego systemu
donosicielstwa i szpiegostwa oraz systemu odpowiedzialności zbiorowej, wprowadzonego podczas
totalitarnych rządów siogunów z rodu Tokugawa. System ten umożliwiał kontrolę nad każdym
przejawem życia mieszkańców Japonii. Donoszenie na chrześcijan, uznanych za największych
przestępców, było nagradzane. Denuncjacja wyznawcy Chrystusa kosztowała 100 srebrnych monet,
brata zakonego 200 srebrników, a księdza 300. Zagraniczni misjonarze nie mieli szans na działanie
w ukryciu, a pozbawieni duchownych japońscy chrześcijanie zeszli do głębokiej konspiracji.
Gubernator miasta Nagasaki, Inoue, tłumacz i inni urzędnicy oraz żołnierze występujący w filmie,
służą totalitarnemu reżimowi, który zmierza do wyniszczenia jakichkolwiek śladów chrześcijaństwa.
Inoue mówi, że dąży do odcięcia korzeni chrześcijaństwa. Po apostazji o. Sebastiana Rodriguesa
uważa, że jego cel został osiągnięty i korzenie wiary w Chrystusa zostały odcięte.

f0340134_21051317.jpg
Siogun Iemitsu wprowadził całkowitą izolację Japonii od wpływów obcych. Nie wolno było wyjeżdżać
z Japonii, ani do niej wjeżdżać bez względu na religię. Za niekontrolowany wyjazd z Japonii i za
niekontrolowany wjazd do Japonii groziła kara śmierci. Wyspy Goto, które pokazane są w filmie
jako jedno z miejsc zamieszkania chrześcijan, są oddalone od Nagasaki o 100 km. Mimo to docierała
tam kontrola posłusznych reżiomowi urzędników. W czasie izolacji nie udało się praktycznie nikomu
niezauważenie przedostać do Japonii. Inoue jest symbolem bezwzględnego i okrutnego systemu
totalitarnego, a Kichijiro jest symbolem ofiary systemu. Jest katolikiem, ale boi się tortur, więc
wyznaje wiarę w sercu, ale wypiera się jej podczas kontroli władz. Trudno się dziwić, że w obliczu
tak strasznych tortur Kichijiro jest wierzącym, ale w ukryciu. nie ukrywa swojej słabości. Żyje w
poczuciu winy, że jako jedyny z rodziny zaparł się wiary. Udaje, że nie wierzy.
Nie zapominajmy jednak, że ponad 20 tysięcy katolików poniosło w tym czasie w Japonii śmierć w
obronie wiary.

- Czy ojciec Ferreira jest postacią autentyczną?

Jezuita o. Christovao Ferreira jest postacią autentyczną. Był portugalskim jezuitą. Urodził się
ok. 1580 w Portugalii, a zmarł w 1650 w Japonii. Przybył do Japonii w 1609 roku, a więc już w
czasie prześladowań. Prześladowania nie były jednak wtedy jeszcze tak silne. Nasiliły się w
1612 roku, a w 1614 chrześcijaństwo zostało we wszystkich przejawach całkowicie zakazane
w całej Japonii.
Chrześcijanie byli skazywani na banicję. Misjonarze musieli się ukrywać, aby służyć japońskim
wiernym i mieszkali w ukryciu u nich w domach. Msze celebrowali w nocy. O. Ferreira pełnił funkcję
ministra misji jezuickiej w Kioto, a potem funkcję sekretarza japońskiego wiceprowincjała. Rejestry
jezuickie mówią o nim jako o bardzo oddanym w pracy misyjnej. Pisał rejestry dotyczące działaności
o. jezuitów oraz męczeńskich śmierci wyznawców Chrystusa. W 1621 roku napisał, że siogun słucha
Holendrów, którzy twierdzą, że misjonarze są ludźmi przygotowującymi kolonizację Japonii. Pisał o
wielu szpiegach i o tym, że przechowywanie księdza było jednym z największych przestępstw. Pisał,
że ze względu na obiecywaną dużą nagrodę pieniężną, wielu ludzi szuka ukrywajacych się księży,
aby ich zadenuncjować i odebrać nagrodę. Ukrywajacy się księża żyją więc w ogromnym zagrożeniu.

O. Ferreira opisał męczeńską śmierć przez spalanie chrześcijanw Kioto w 1623 roku, a w 1626 roku
męczeńską śmierć przez spalenie jego współbraci, jezuitów w Shimabara. Opisał egzekucje
chrześcijan w 1627 roku i tortury w gejzerach na wulaknie Unzen w 1628 roku. Spisał w rejestrach
i wysłał do Rzymu raporty o męczeństwie chrześcijan w Japonii w latach 1628-30. Kiedy poszczególni
wiceprowincjałowie o. jezuitów zostali przez władze japońskie aresztowani i zamęczeni, zajął miejsce
wiceprowincjała. W marcu 1632 roku opisał męczeńską śmierć japońskiego jezuity Antonio Ishidy i
jego kompanów. Był to jego ostatni raport. Po nim został prze władze schwytany. Prześladowania
katolików i poszukiwania misjonarzy osiągnęły wówczas punkt kulminacyjny.
Władze chrześcijańskiego miasta Nagasaki dostały od sioguna rozkaz, aby całkowicie wytrzebić
wiarę w Chrystusa. Gubernator Inoue, który jest postacią autentyczną, postanowił przede
wszystkim wyłapać wszystkich ukrywajacych się księży. Zauważył, że śmierć męczeńska wzmacnia
wiarę pozostałych chrześcijan, którzy traktują męczenników jako świętych i podtrzymują ich kult.
Przyjął więc taktykę stosowania długotrwałych tortur księży, aby wyrzekali się oni wiary, co osłabi
wiarę ukrywających się chrześcijan.

W 1633 roku o. Ferreira został poddany najgorszej, wymyślonej w celu łamania księży torturze,
tzw. torturze jamy. Polegała ona na powolnym umieraniu w wyniku wykrwawiania się człowieka,
który mocno związany sznurem wisiał głową w dół nad zamkniętą od góry dziurą z wodą kloaczną.
Nadcinano mu w okolicy ucha skórę, aby przez powstałą w ten sposób rankę, wiszący i pogrążony
w ciemnościach człowiek w bólu powoli umierał przez kilka, albo nawet kilkanaście dni w poczuciu
całkowitego osamotnienia. Bardzo wielu misjonarzy japońskich i obcych zmarło w wyniku tej tortury.

f0340134_21541557.png
O. Ferreira został poddany torturze jamy z 7 innymi misjonarzami. Wytrzymał torturę przez 5 godzin,
po czym się poddał i dokonał apostazji. Podczas tej samej tortury wiarę utrzymali i zmarli wszyscy
inni torturowani, w tym Julian Nakaura, szef misji dominikańskiej w Japonii, wychowanek jezuitów

(powyższa rycina przedstawia jego śmierć)
. Aby dodatkowo pognębić 53-letniego Ferreirę, który
spędził 37 lat w zakonie jezuickim, władze japońskie kazały mu zamieszkać z japońską wdową po
straconym, chińskim przestępcy. Musiał przyjąć japońskie nazwisko Chuan Suwano, pod którym
występuje w filmie. Współpracował z rządem siogunów jako tłumacz i naukowiec, który przetłumaczył
na japoński prace naukowe dotyczące nieznanej w Japonii wiedzy przyrodniczej i medycznej. Nie ma
jednak żadnych dokumentów świadczących o tym, aby zadenuncjował kogokolwiek.

Była to pierwsza apostazja misjonarza w Japonii i wywołała zgorszenie w Europie. Zaczęli zgłaszać
się jezuici, którzy chcieli pojechać do Japonii i oddac życie za apostazję o. Ferreiry. W pierwszej grupie
5 misjonarzy był polski jezuita o. Wojciech Męciński (1601-1643) (na zdjęciu poniżej), który przybył
do Japonii w sierpniu 1642 roku. Zostali wszyscy złapani. Byli poddawani torturom przez ponad 200
dni. Wszyscy oddali życie w wyniku długotrwałych, przerażających tortur w marcu 1643 roku.
(Męczeństwo o. Męcińskiego przedstawia rycina na początku artykułu).

f0340134_22041337.png
W drugiej grupie jezuitów, którzy przybyli do Japonii w ramach tzw. misji Rubino był o. Józef Chiara,
prototyp o. Sebastiana Rodriguesa w filmie. Niektórzy członkowie tej grupy, w tym o. Chiara, nie
wytrzymali tortur i dokonali apostazji. Choć prawdą historyczną jest to, że wsród misjonarzy
przeważała postawa filmowego o. Franciszka Garupe, to traktowany jest on trzecioplanowo, a
bohaterem filmu jest Sebastian Rodrigues, który wyparł się wiary i podeptał obraz przedstawiający
Chrystusa.

Istnieją dokumenty, które mówią, że na łożu śmierci. o. Ferreira wrócił do wiary i zmarł w wyniku
tortur, ale władze ukryły ten fakt, aby nie doprowadzić do jego kultu jako męczennika. Pochowano
go więc według rytuału buddyjskiego.

W Japonii było przed prześladowaniami ponad 300 tys. chrześcijan, a niektórzy historycy wręcz
podwajają tę liczbę i piszą o ok. 750 tys. wyznawców Chrystusa.Chrześcijaństwo było w Japonii
wielkim sukcesem i przyjmowali je przedstawiciele wszystkich klas, w tym 87 panów feudalnych.
Modelem chrześcijańskiego pana feudalnego jest beatyfikowany 7 lutego Justyn Ukon Takayama.
Na film zasługuje historia jego życia, bo był mistrzem ceremonii parzenia herbaty, poetą i
człowiekiem wykształconym, wychowanym na etyce samurajskiej, który połączył chrześcijaństwo
z kulturą japońską. I tak było nie tylko w jego przypadku, ale w przypadku wielu innych panów
feudalnych, którzy później padli ofiarami reżimu.

f0340134_22031384.jpg

- Jak film "Milczenie" został odebrany w Japonii?

W Japonii film „Milczenie” jest filmem niszowym. Jest na ekranach kin od 21 stycznia. Jeżeli ktoś
jednak nie wie, że taki film jest w programie kin, to się o tym łatwo nie dowie, bo nie ma
praktycznie plakatów informujących o tym filmie. W Tokio się ich nie zobaczy. Były sporadyczne
artykuliki w prasie i program o przygotowaniu filmu na antenie telewizji satelitarnej. Nie było
informacji w telewizji publicznej, a tym bardziej w naziemnych stacjach prywatnych.
Były artykuły
w prasie katolickiej.
Japońscy chrześcijanie stanowią zaledwie 0,5% społeczeństwa, a katolicy
stanowią ok. połowę tej liczby. Wielu z nichnie wiedziało o tak tragicznych prześladowaniach, bo
stanowią one w Japonii pewnego rodzaju tabu.

- Czy film "Milczenie" można odnieść do współczesnych prześladowaniach chrześcijan?

Ten film przypomina nam o tym, że chrześcijanie są od wieków najbardziej prześladowaną grupą
ludzi. Takie same prześladowania wyznawców Chrystusa prowadzone są obecnie przez państwo
islamskie na Bliskim Wschodzie, przez Boko Haram oraz inne ugrupowania i reżimy w wielu
krajach Afryki oraz Azji.

Dorota Hałasa.
Magister japonistyki i dziennikarka mieszkająca w Tokio. Autorka książki „Życie codzienne w Tokio”
(2003), współautorka książki „Chrystus w kraju samurajów”, która ma się wkrótce ukazać w Polsce.


[PR]
by NaszDomJaponski | 2017-02-18 22:12 | Japanese Christians | Comments(0)

Justyn Ukon Takayama błogosławionym

f0340134_08164644.jpg

„W odpowiedzi na prośbę arcybiskupa Tokio Piotra Takeo Takady, wszytkich innych biskupow oraz
japońskich braci i sióstr, czyli wszystkich wiernych oraz po konsultacji z kongregacją ds beatyfikacji
i kanonizacji, na podstawie posiadanej przeze mnie władzy apostolskiej włączam Justyna Ukona
Takayamę do grona błogosławionych”. Tymi słowami, odczytanymi przez specjalnego przedstawiciela
Papieża Franciszka, kardynała Angelo Amato, Ojciec Swiety uczynił japońskiego pana feudalnego z
XVI w. nowym błogosławionym. Jego święto obchodzone będzie 3 lutego.

f0340134_08230856.jpg
Ukon Takayama urodził się ok. 1552 roku, w Takayama, w miasteczku Toyono (obecnie w
prefekturze Osaka) zaledwie trzy lata po przyjeździe jezuickiego misjonarza Franciszka Ksawerego,
który przywiózł naukę Chrystusa do Japonii. Ukon przyjął chrzest w wieku 12 lat i obrał imię Justyn.
Był jednym ze szlachetnie urodzonych panów feudalnych, którzy podlegali siogunowi.. Justyn Ukon
Takayama był właścicielem dużych posiadłości ziemskich. Wspierał pracę jezuickich misjonarzy,
prowadził ewangelizację, wspierał Kościół oraz edukację duchownych, w tym św. Pawła Miki.
Justyn Ukon prowadził również działaność charytatywna poprzez prowadzone wraz z ojcem
Dariuszem Takayamą kółka miłosierdzia. Troszczył się o podlegajacych jego władzy ludzi i otoczył
ich własną opieką socjalną.

Kiedy w 1587 roku ówczesny władca Japonii, Hideyosi Toyotomi, rozpoczął prześladowania
chrześcijan i skłaniał ich do porzucenia wiary, Justyn Ukon Takayama i jego ojciec Dariusz woleli
zostać pozbawionymi tytułów, przywilejów i majątku niż wyrzec się nauki Chrystusa. Zostali
deportowani do Kanazawy. Justyn Ukon zdegradowany do pozycji samuraja, służącego innemu
panu feudalnemu, kontynuował ewangelizację, nawet po egzekucji ukrzyżowania w 1597 roku
26 chrześcijan w Nagasaki.
f0340134_08234941.jpg
Mieszkając 26 lat na wygnaniu we własnym kraju, gotowy był oddać życie za wiarę. Żył w
poniżeniu i znosił złe traktowanie. Stał się wzorem wzorowego i niezłomnego chrześcijanina.
W czasach trwajacej w Japonii wojny domowej uznany był powszechnie za człowieka
sprawiedliwego, uczciwego i uczynnego. Był mistrzem ceremonii parzenia herbaty i kaligrafii.
Pisał wiersze.

W swojej homilii kard. Amato podkreślil, że nowy błogosławiony połączył kodeks samuraja z
kontemplacją krzyża. Nigdy nie uważał, że Ewangelia jest czymś obcym dla kultury japońskiej i
potrafił ją połaczyć z rodzimą tradycją. Ceremonia parzenia herbaty stała się dla niego okazją do
komunii z Bogiem i spotkania z przyjaciółm, którym mówił o Bogu. Kardynał zaznaczył, że Justyn
Ukon do śmierci dawał świadectwo ukrzyżowanego Chrystusa i doskonalił się poprzez ćwiczenia
duchowe św. Ignacego Loyoli. Dzięki temu był w stanie porzucić wszystko dla Chrystusa, którego
nauka stała się esencją jego życia.

W 1614 roku kiedy rząd sioguna Ieyasu Tokugawa całkowicie zabronił wyznawania chrześcijaństwa
w całej Japonii, Justyn Ukon nie chcąc porzucać wiary został z rodziną skazany na banicję do Manili.
Wyruszył z Nagasaki wraz z 300 chrześcijańskimi banitami 8 listopada tego roku. Został owacyjnie
powitany w Manili, ale w wyniku wycieńczenia trudami tułaczki i morskiej podróży zmarł 3 lutego
1615 roku w Manili w opinii świętości.

f0340134_08262238.jpg
W czasie Mszy odczytano fragment listu do Rzymian: „I jestem pewien, ze ani śmierć, ani życie,
ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co wysokie,
ani co głębokie, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która
jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rz 8, 38-39). Słowa te odpowiadają postawie, którą
przyjął Justyn Ukona, decydując się na tzw. białe, czyli powolne męczeństwo ciągłej gotowości
na śmierć.

W ceremonii beatyfikacji Justyna Ukona udział wzięlo ok. 16 tys. wiernych z Japonii i z zagranicy.
Celebrującemu Mszę Świętą kardynałowi Amato towarzyszyli: kardynał i arcybiskup Manili Antonio
Tagele, nuncjusz Stolicy Apostolskiej w Japonii Józef Chennoth oraz biskupi z Wietnamu, Kambodży,
Luksemburga i 6 biskupów z Korei Płd. W ceremonii beatyfikacji udział wzięli wierni z Polski, w tym
siostry Opatrznosci Bożej z Tokio.

f0340134_08300570.jpg

Odprawioną po łacinie i japońsku Mszę św. uświetnily pieśni po angielsku, po koreańsku i w języku
Tagalog oraz muzyka w wykonaniu orkiestry młodzieży z katolickich liceów. Uczestnicy Mszy
beatyfikacyjnej otrzymali obrazki nowego błogoslawionego oraz medalik z jego emblematem. Jest to
symbol siedmiu gwiazd oznaczających 7 sakramentów oraz 7 darów Ducha Świętego, prowadzących
Justyna Ukona w życiu, czyli dar: mądrości, rozumu, rady, męstwa, roztropności, wiedzy i bojaźni
Bożej. Za nimi widnieje krzyż, który jest symbolem całkowitego oddania Justyna Ukona Chrystusowi.
Za krzyżem są trzy koła, symbolizujące uwielbienie nowego błogosławionego do Trójcy Świętej i
są znakiem jego niezłomnej wiary. Uroczyta Msza Święta z beatyfikacją Justyna Ukona Takayamy
odbyła się w hali spotkań koło zamku w Osace 7 lutego 2017 roku. W pobliżu zamku w Osace stały
za życia nowego błogosławionego wspiearny przez niego finansowo kościół i seminarium duchowne.

Dorota Hałasa. Osaka












[PR]
by NaszDomJaponski | 2017-02-08 08:31 | Japanese Christians | Comments(0)

 „Milczenie”

f0340134_09271180.jpg


Film Martina Scorsese „Milczenie” przedstawia dylemat księdza, który przybywa do

Japonii w najtragiczniejszym okresie wielkich prześladowań chrześcijaństwa.

Rozpoczęły się one ok. pół wieku po przybyciu do Japonii (w1549 roku) Apostoła

Azji św. Franciszka Ksawerego. Prześladowania chrześcijan przybrały na sile w

1614 roku, kiedy pełniący faktycznie funkcję sioguna Ieyasu Tokugawa wydał

zakaz wyznawania chrześcijaństwa w całej Japonii. Ich punktem kulimacyjnym

był okres panowania trzeciego sioguna, czyli Iemitsu Tokugawy (1604-1651),

który kazał krzyżować chrześcijan i poddawać ich najokrutniejszym torturom.

Akcja filmu „Milczenie” toczy się w czasie jego panowania.


f0340134_09344301.jpg


Rozbudowany system donosicielstwa i szpiegostwa, wprowadzony podczas

totalitarnych rządów siogunów Tokugawa, umożliwiał kontrolę nad prawie każdym

przejawem życia. Donoszenie na chrześcijan, uznanych za największych przestępców,

było nagradzane. Denuncjacja wyznawcy Chrystusa kosztowała 100 srebrnych

monet, brata zakonnego 200 srebrników, a księdza 300. Zagraniczni misjonarze

nie mieli szans na działanie w ukryciu, a pozbawieni duchownych japońscy

chrześcijanie zeszli do głębokiej konspiracji.


f0340134_09330680.jpg


Bohaterami „Milczenia” są dwaj jezuici o. Sebastian Rodrigues i

o. Franciszek Garupe, którzy na własną prośbę przybywają do Japonii,

pogrążonej w prześladowaniach wyznawców Chrystusa, aby dowiedzieć się

czy były wiceprowincjał jezuitów o. Christovao Ferreira rzeczywiście nie

wytrzymał okrutnych tortur i wyrzekł się wiary, o czym mówiły listy pisane

przez kupców, którzy przybywali z Japonii.


Jezuici zostają przemyceni do Japonii przez ukrywającego się, japońskiego

chrześcijanina Kichijiro, który jako jedyny ze swojej rodziny nie sprostał próbie

fumie, czyli podeptania obrazka z wizerunkiem Chrystusa. Jako jedyny z rodziny

podeptał obrazek i przeżył. Człownkowie jego rodziny, w tym żona z dziećmi

zostali spaleni żywcem.

W Japonii, jezuici są świadkami okrutnych prześladowań, które spotykają żyjących

w wielkiej konspiracji, szczególnie na wyspach Goto, chrześcijan.


f0340134_09323734.jpg


Misjonarze rozdzielają się i osobno pełnią w wielkiej tajemnicy posługę kapłańską.

Widzą niezłomną wiarę, szczególnie przywódcy wsi Ichizo, który w zastępstwie

kapłanów udziela wiernym sakramentów. Niestety, wielka bieda i duża nagroda za

zadenuncjowanie księdza sprawiają, że obaj zostają zadenuncjowani i schwytani.

O. Rodrigues został zdradzony przez swojego kompana Kichijiro, który jawi mu się

jako Judasz.


Inoue, gubernator miasta Nagasaki wiedząc, że męczeńska śmierć tylko wzmacnia

ducha chrześcijan, prowadzi politykę łamania księży. Jak sam mówi,chce wyrwać

korzenie chrześcijaństwa, chce doprowadzić księży do upadku.


Za pośrednictwem tłumacza okłamuje o.Rodriguesa, że o. Garupe już

dokonał apostazji. O. Rodrigues widzi z daleka scenę mordowania japońskich

wiernych i ojca Garupe, który rzucając im się na pomoc wraz z nimi tonie. Inoue

przekonuje o. Rodriguesa, że chrześcijaństwo nie pasuje do kultury japońskiej,

bo na bagnie nic nie wyrośnie. Wyraża swoje obawy, że mocarstwa europejskie

chcą za pomocą wiary przejąć kontrolę nad Japonią.


f0340134_09333438.jpg

Aby doprowadzić do ostatecznego upadku o. Rodriguesa władze przysyłają do niego ze

stolicy Edo (obecne Tokio) „upadłego księdza” o. Ferreirę, który nosi kimono i japońskie

imię Chuan Sawano. Sawano opowiada o torturze jamy, której nie wytrzymał. Rodrigues

widzi chrześcijan poddanych torturze jamy i ma do wyboru podeptać wizerunek

Chrystusa i uratować ich lub utrzymać wiarę.


Przez cały fim o. Rodrigues rozmawia z Bogiem, prosi Go znak i nie rozumie Jego

milczenia. W końcu wydaje mu się, że Jezus do niego przemawia. Depcze wizerunek

Chrystusa, czym daje dowód porzucenia wiaru. Od tej pory

Rodrigues popada w milczenie. Film pokazuje ogromną siłę wiary japońskich

chrześcijan, zmagania człowieka z własną słabością i strachem oraz schemat

działania totalitarnego reżimu, który w obawie przed niezłomną wiarą, stosuje

praktykę szpiegostwa, donosicielstwa, brutalnej przemocy i psychicznego łamania

ludzi.


Film „Milczenie” oparty jest na historycznej powieści japońskiego, chrześcijańskiego

pisarza Shusaku Endo ("Milczenie"1966). O. Christovao Ferreira jest postacią

autentyczną. Prototypem o. Rodriguesa jest o. Giuseppe Chiara (1602-1685), który

wraz zkilku-osobową grupą jezuitów przybył w 1643 roku do Japonii, aby

zadośćuczynić za odejście od wiary o. Ferreiry. Wszyscy zostali schwytani i poddani

torturze jamy. Nie wytrzymali i na żądanie władz wyparli się wiary.


Kilka miesięcy przed misją o. Chiary, do Japonii przybyła pierwsza grupa jezuitów,

z tzw. grupy o. Antonio Rubino, pragnących zadośćuczynić za odejście od wiary

o. Ferreiry. Podobnie jak druga grupa, w której był o. Chiara, chcieli posługiwać

ukrywającym się chrześcijanom japońskim. W pierwszej grupie był o.Wojciech

Męciński, pierwszy Polak w Japonii, szlachcic z lubelskiego, herbu Poraj.

Wszystkich 5 jezuitów z jego grupy zostało schwytanych i przez 200 dni poddani

byli okrutnym torturom w Nagasaki, w wyniku których wszyscy zmarli. Ich ciała

zostały porąbane i spalone, a prochy zostały wrzucone do morza. Z okazji wizyty

w Japonii Papieża Jana Pawła II, w 1981 roku, Muzeum Męczenników w Nagasaki

wydało folder przedstawiający rycinę ze sceną męczeństwa o. W. Męcińskiego i

przybyłych z nim do Japonii misjonarzy.


W raportach o śmierci o. Giuseppe Chiary napisane jest, że nie wytrzymał tortury

jamy i wyrzekł się wiary. Chrześcijanie traktowani byli jako najwięksi przestępcy i

jest mało prawdopodobne, żeby urzędnicy sioguna zgodzili się darować życie

schwytanym wiernym w zamian za odejście od wiary o. Chiary. Podczas

występujących w tym czasie licznych powstań chłopskich urzędnicy sioguna zachęcali,

aby chłopi się poddali, a darowane im będzie życie, ale takie obietnice nie były

dochowywane. Chłopi, którzy się poddali byli zabijani w okrutny sposób. Wystąpienie

przeciwko prawu było zawsze surowo karane. Wygląda na to, że epizod filmowy

mówiący o tym, że o. Rodrigues porzucił wiarę, aby ratować innych wiernych jest

fikcją.


Podczas tortury jamy o. Chiara nie wytrzymał cierpienia i pod przymusem porzucił

wiarę. Otrzymał japońskie imię Sanemon Okamoto i w 1646 roku został przewieziony

do Edo (obecne Tokio) gdzie musiał mieszkać z wdową po straconym przestępcy.

Do śmierci w 1685 roku przebywał w areszcie domowym. Po śmierci jego ciało zostało

spalone a prochy zostały złożone na cmentarzu buddyjskim. Grób o. Giuseppe Chiary

znajduje się obecnie na terenie salezjańskiego seminarium w Chofu, w Tokio.


Większość misjonarzy przybywających do Japonii w czasie prześladowań,

podobnie jak o. W. Męciński, należała do grupy ok. 20 tys. japońskich

męczenników, którzy w każdym regionie Japonii znosili okrutne tortury i

oddawali życie za wiarę. Misjonarzy, którzy porzucili wiarę było zaledwie

kilku.


Dorota Hałasa. Tokio

zdjęcia pochodzą z folderu filmu "Milczenie"

f0340134_09362895.jpg


[PR]
by NaszDomJaponski | 2017-01-31 09:24 | Japanese Christians | Comments(0)