教皇ヨハネ・パウロ2世と日本



f0340134_17473089.jpg

教皇ヨハネ・パウロ2世本名はカロル・ユゼフ・ヴォイティワKarol JózefWojtyła)ポーランド出身のローマ教皇(在位:1978年10月16日-200542日)、カトリック教会の聖人は1920年、ポーランドの古都クラクフの近郊にあるヴァドヴィツェに生まれた。父カロルは退役軍人だった。カロルは8歳で母を失い、11歳で兄を、さらに20歳で父を失った。1938年クラクフ大学の文学部で勉強をし始めた。19399月ナチドイツとソ連がポーランドを攻撃し、ポーランドを占領したとき時19歳だった。カロルが学んでいた大学の教授たちは射殺され、大学も閉鎖された。ナチスドイツはポーランド人が公式に教育を受けることを禁じた。父とクラクフで暮らしていたカロルは鉱山で働き、地下運動によって創設された大学で勉強を続けた。同時に地下演劇の俳優、脚本家として活動した。周りにいる友や神父などは、ポーランドをドイツの支配から解放する地下運動にかかわっていた。

彼らの多くはドイツ人に捕えられ、拷問されて、殺された。


カロル・ヴォイティワは、20世紀の全体主義の一形態であるナチドイツの支配を体験し

第二次大戦中の1942年に神父になることを決心した。

194559日に第二次大戦が公式にドイツの降伏で終わると、ポーランドは20世紀の第二の全体主義、つまりコミュニズムの支配下に入った。カロルはこれも体験した。二つの全体主義の共通点は、人間が神様の立場になって、世界を支配しようと思っていることである。


共産圏の政権がモスクワの指示に従って多くのポーランドの神父を逮捕し、拷問し、殺し、ポーランドでの神学校の運営を禁じたため、カロルは地下神学校に入り、1946

111日司祭に叙階された。大学時代から神学と哲学で優秀だったカロルは、

二週間後司教の推薦でローマ教皇庁立アンジェリクム神学大学に送られ、そこで学んだ。

195333歳の時博士となったカロルはルブリンカトリックカトリック大学と戦前勉強をしたクラクフヤギエウオ大学で倫理を教えることになった。

38歳の若さでローマ教皇の補佐司教に、43歳で司教に任じられた。196764ローマ教皇は47歳のカロルを枢機卿に新任した。



f0340134_17511911.jpg


19781016日教皇ヨハネ・パウロ一世の死去に伴って、カロル・ヴォイティワが58歳で新教皇に選出された。




f0340134_17520876.jpg

パウロ6世は「旅する教皇」と言われたが、教皇ヨハネ・パウロ2世は「パウロ6世を遥か凌ぐスケールで全世界を訪問し、「空飛ぶ教皇それとも空飛ぶ聖座)と呼ばれるようになった。教皇はよくパパといわれた。パパはイタリア語で教皇と父という意味である。

教皇ヨハネ・パウロ二世が104回海外訪問に行った。国連に属している193か国の中で

100ヶ国以上を訪問したので、世界宣教師教皇だったと言ってもいいと思う。

私は個人的にヨハネ・パウロ二世とちょっとした関係がある。父がルブリンカトリック

大学で美術史を勉強した後、当大学の資料室に努めて、写真家としても務めていた。

カトリック大学の顧客と催事の記録写真を撮って、当時大司教および枢機卿だった

Karol Wojtylaの写真もよく撮った。


f0340134_17565273.jpg



例えば1967612日カロル・ヴォイティワが枢機卿として初めてKULを訪問した時に、私の父が撮った写真があり、これはKULが出版した本の表紙になり、現在クラクフ大司教区

資料館の代表写真となっており、今ではとても有名な写真として知られている。



f0340134_17484421.jpg


教皇ヨハネ・パウロ二世の各国の訪問に共通点があった。


第一は教皇が飛行機から降りると膝づいて、その国の土地に接吻した。そのように訪問する国の人と文化を尊敬すると表していた。

第二教皇が訪問先の言語ですくなくとも簡単な演説をするということだった。

教皇ヨハネ・パウロ二世は、1981年2月23日から26日平和の巡礼者として教皇として初めて日本を訪問し、東京、広島、長崎を訪れた。当時日本での滞在は教皇の海外訪問の中で一番長い滞在となった。

教皇ヨハネ・パウロ二世の日本の訪問の特徴がいくつかあった。

f0340134_17400759.jpg



1)日本のカトリック信者がとても少ないこと、日本語はとても難しい言葉であるということにも関わらず教皇さまは日本で簡単な演説だけではなくミサと説教やメッセージも13回日本語でなさった。

なぜヨハネ・パウロ二世が日本語でミサをし、話しをしようと考えられたか?教皇の日本語の教師をしたコンベンツアル・フランシスコ会のフィデリス西山達也神父はその質問されインタユービューに教皇の言葉を引用して答えた。後楽園ドームで日本の若者にもその質問された教皇は同じように答えた:



日本人、アジアの人々はキリスト教、カトリックは西洋のものと思っている人々が多い。自分たちとは関係がなく西洋のものだと思っています。しかし、そうではないのです。カトリックは言葉どおり、世界的なものだということをわかってほしい。

それに日本を訪問する以上、日本語を理解したい。言葉を理解することは、その国を理解することにつながります。だから、あえて私は学ぶのです」。

バチカン放送に努めた西山神父が198012月の始めさっそく教皇に呼び出され、言われた:「今日はどんな日かご存知でしょうか?まさに摂理的な日です。

今日123日は、日本に初めてキリスト教をもたらした聖フランシスコ・ザビエルの祝日なのです。だから今日から日本語の勉強をスタートしようと私自身決めたんです」。

日本語の勉強は次の日124日から始めた。教皇は毎日ものすごいスケジュールをこなされていて、ヒマがなく、勉強は夕食をしながら食堂で行われた。

西山神父の話によると教皇さまは5分~10分で食事をすまされ、勉強に入った。
まず祈り、そして食事を一口食べると、すぐに食器を脇に置いて、勉強を始めた。

当初の目標は、『コンニチハ』とか『アリガトウ』などのあいさつを覚えたいということでしたが、10日間もしないうちに、パパ様が『ミサを日本語でやろう』 と言った。教皇は西山神父に作ってもらったミサ典書を使って勉強をした。「ただ読めるというのではなく、意味をつかみたい。それも一つ一つの意味を理解したい。そのために日本語の下に、英語かイタリア語で意味を記してほしい」と西山神父に言った。

ヨハネ・パウロ二世は約1カ月近く、毎日、特製のミサ典礼書をあちこちに携えて、勉強に励みました。毎朝、自分で日本語のミサをささげるようになった。


最初に人のために日本語のミサをローマでしたのは1981113日朝の7時でした。日本に行く一か月弱だった。ローマに住む日本人信者をミサに呼んできなさい」と西山神父に言った。ローマにいる日本人のシスターと、日本に永く滞在していた外国人シスターをミサに招くように言われ、シスター方とともに日本語のミサを捧げた。出席したシスター方皆びっくりした。口々にこんなにうまいとは思わなかったと言った。

f0340134_17551002.jpg


1981113日から日本の訪問まで教皇は毎日、日本語でミサを捧げた。勉強熱心で飛行機の中などでも学習した13回日本語でミサをささげたり、説教をしたりした。

4日間の日本の司牧訪問を終えたら西山神父は、日本語学習は「これで終わった」と思ったが、教皇に呼ばれた。毎週水曜日、バチカンのパウロ6世ホールで行われる一般謁見のとき日本語であいさつをすると言った。

13年間、毎週水曜日、一般謁見の15分前に西山神父は日本語のあいさつを用意して教皇様を待ち、その後、10分ほど2人で日本語の練習を行い、スピーチを準備することになった。



f0340134_17542073.jpg



教皇は、一般謁見で世界共通5カ国語であいさつをしたが、集まった巡礼者6千人の中で、日本人がたとえ10人ほどだったとしても、必ず日本語でスピーチをした。日本の巡礼者だけが特別扱いの状態になった。

2)教皇は「平和の巡礼者」として来日した。

日本到着のご挨拶のとき教皇は:「わたしは平和の巡礼者として、皆さんへの友情と尊敬のメッセージを持ってこの日本に来ました。わたしの願いは、日本の皆さん一人一人にわたしの心からなる尊敬と愛をお伝えすることです。」最後に:「神の特別な祝福が日本の上に豊かにありますように。」と言った。



f0340134_17560946.jpg



教皇は日本の訪問で、「過去を振り返ることは未来に対する責任を負うことです」との言葉を繰り返し、平和と核廃絶のメッセージ、「平和アピール」を全世界に発信した。


f0340134_17581952.jpg


戦争は人間の仕業です。戦争は人間の生命の破壊です。戦争は死です。」と広島平和記念公園慰霊碑前で読み上げた「平和アピール」の冒頭に言った。

「各国の元首、政府首脳、政治・経済上の指導者に次のように申します。
正義のもとでの平和を誓おうではありませんか。
今、この時点で、紛争解決の手段としての戦争は、許されるべきではないというかた  い決意をしようではありませんか。
人類同胞に向って、軍備縮小とすべての核兵器の破棄とを約束しようではありませんか。
暴力と憎しみにかえて、信頼と思いやりとを持とうではありませんか。


f0340134_18135968.jpg




過去の過ち、暴力と破壊とに満ちた過去の過ちを、繰り返してはなりません。険しく困難ではありますが、平和への道を歩もうではありませんか。その道こそが、人間の尊厳を尊厳たらしめるものであり、人間の運命を全うさせるものであります。平和への道のみが、平等、正義、隣人愛を遠くの夢ではなく、現実のものとする道なのです」

「過去をふり返ることは、将来に対する責任を担うことです。」と教皇は何回も繰り返した。

3)教皇ヨハネ・パウロ二世の日本訪問の主な目的は日本の殉教者に尊敬を表し、当時福者だったマクシミリアン・マリア・コルベ神父の宣教活動の場所を見て、コルベ神父が長崎で創立したのコンヴェンツアルフランシスコ会や「無原罪聖母の町」を見ることだった。ヨハネ・パウロ二世がマニラで16人の殉教者を列福してから日本に

来た。16人の中に9人が日本人でだった。長崎で殉教者のミサの説教に教皇は次のように言った:

「マタイ福音書のことばをきいたいま、昔のキリスト信者たちが「聖なる丘」または「殉教者の丘」と呼びならした、この近くの「西坂の丘」にイエズスと共にのぼることは、私たちにとってたのしいこととなりました。私たちはこの丘を、長崎の「至福の丘」とも呼ぶことができるでしょう。(省略)


f0340134_17593003.jpg



新しい福者たちは他のすべての殉教者と同様、人間的レベルの義を完成する福音の義のために苦しみをうけたので、イエズスによって幸いな者と宣言された(マタイ5・10参照)人たちです。この義こそ、天におられる父の完全に倣おうと望む人々に規範を与えるあの「山上の説教」で、キリストがお説きになった福音の義です。彼らは神の前に正しい人として死ぬ前に、心貧しく、柔和で悲しみに堪え、義に飢えかわいていた。彼らはあわれみ深く心の清い人、平和をもたらす人だったのです。」



殉教地西坂と日本二十六聖人記念館を訪問した教皇は次のように言った:

「きょう、私は巡礼者としてここに参りました。二十六聖殉教者とそのあとに続いた多くの殉教者、特にこの度列福されたキリストのお恵みの英雄たちの生涯と死をたたえ、神に感謝をささげるためここに参りました。(省略)

私は世界の各地で、神に対する信仰のため、救い主キリストヘの忠実と教会への忠誠のために苦しみを甘受している多くの人々のために、神に感謝をささげます。過去・現在・未来いずれの世代もイエズス・キリストの偉大な力による輝かしい模範を生みだし、すべての人に導きと励みを与えているのです。きょう、私はこの殉教者の丘で、愛がこの世で最高の価値をもつことを、高らかに宣言したいと思います。」



f0340134_18003654.jpg


教皇は16世紀の終わりに始まった迫害の時250年間信仰を保持し、ずっと教皇の訪問を待ち望んでいた日本の信者についてそのように言った:

「私は巡礼者として長崎に来たのです。ここで、更にそれ以前二世紀にわたって、
ひそかに殉教者の信仰を守りつづけた先祖をもつ100年前の信者たちは、福音の力に支えられてまことを守り通したのでした。神の恵みにより、当時のキリスト信者はロザリオの玄義を用いて福音の黙想を行なっており、また遠くにパパと呼ばれる人がいることを知っていました。きょうそのパパは長崎の信者の言い伝えに敬意を表し、その子孫たちに直接、イエズス・キリストの心において彼らを愛していると語りかけるためにやって来たのです。」

4)教皇の日本訪問の第二目的はポーランドの宣教師マクシミリアン・マリア・コリべ神父の活動の場所と結果を見ることだった。ちょうどコルベ神父の列聖式前の時だった。


f0340134_18015344.jpg



1894年、ポーランドの織物職人の息子として生まれたコルベ神父は13歳のとき、フランシスコ修道会の神学校に入った。数学の才能に恵まれ、数学の授業を担当した教師が
「こんな才能をもっているのに司祭になるのは惜しい」と嘆いた。この頃に彼はロケットで月に行けると考え、ロケットの図面を描いた。コルベ神父は色な才能に恵められたので、ローマ大学の留学生に選ばれて、ローマで哲学、神学数学および物理学を学んで、
グレゴリアン大学で哲学の博士号を、神学の博士号を取得した。


f0340134_18040809.jpg

コルベ神父はローマで1917年1016日に、6人の志願者と共に神学校聖堂の汚れなき聖母の祭壇の前で聖母へ奉献を行い、「汚れなき聖母の騎士会」を創立して、それを他の国に普及しようと思った。1927年はニエポカラノフ修道院(無原罪の聖母の騎士修道院)を創立し、『無原罪の聖母の騎士』というカトリック雑誌等の出版による宣教に力を入れた当時ローマで神学学生だった里脇 浅次郎枢機卿と東洋布教について相談したところ、日本へ布教することを薦められた。

1930424日、ゼノ修道士とヒラリオ修道士と長崎に上陸した。3人の宣教師は、大浦天主堂の近くに家を借り、早速文書伝道の作業にとりかかり、一か月後524日、日本活字による「聖母の騎士」第1号を1万部発行した。そのようにポーランド人の宣教師達が、日本語による聖母の騎士誌を編集発行し始めた。

1931年コルベ神父は、町はずれの山の斜面に修道院とルルドを開き、「無原罪の聖母の園」と名づけ、フランシスカン的な清貧生活をしながら、聖母の騎士誌の発行と学園教育に専念した。(現在、同敷地内に教育施設として聖母の騎士高等学校と幼稚園がある。)

1936年コンヴェンツアルフランシスコ会修道院を長崎で創設したコルベ神父はニエポカラノフ修道院院長に選ばれたため、長崎に後継者を置いて故国ポーランドに帰国した。3年後ドイツとソ連がポーランドを侵攻し、ポーランド領土を占領した。

1941年コルベ神父は4人の神父と共に発行していた『無原罪の聖母の騎士』や日刊紙がナチスに対して批判的なものであるという容疑でドイツ人に逮捕され、第二次大戦中ナチドイツにポーランドで作られたアウシュビツ強制収容所に送られた。7月末、収容所から脱走者が出たことで、罰として無作為に選ばれる10人が餓死刑に処せられることになった。餓死刑に呼ばれた、フランチシェク・ガイオヴニチェクいうポーランド人軍曹が「私には妻子がいる」と泣き叫びだした。そこにいたコルベ神父は「私が彼の身代わりになります、私はカトリック司祭で妻も子もいませんから」と申し出た。責任者であったルドルフ・
ヘスは、この申し出を許可した。コルベ神父と9人の収容人が地下牢の餓死室に押し込められ、神父は二週間後814日まだ生きていたから、ドイツの兵士にフェノールを注射されて殺害された。


f0340134_18092668.jpg

第二次大戦のナチドイツの全体主義とソ連の共産主義を体験した教皇ヨハネ・

パウロ二世が長崎でコルベ神父が創立した本河内修道院を訪れてに次のように言った:


f0340134_18064268.jpg



私の同国人、マキシミリアン・コルベ神父の創立になるこの修道院を訪問することは、前から私の特別の望みでした。きょう、私は午後の日程を、数世紀前、多くのキリスト信者がキリストを証した、あの殉教者の丘の訪問で始めましたが、ここで私たちはキリストがキリスト信者の特徴として提示なさったあの隣人愛を、ためらうことなく証した現代の殉教者福者マキシミリアンのことを偲んでおります。彼はアウシュヴィツの収容所で、
結婚して二児の父である一人の友の生命を救うために自分の生命をささげたのでした。
殉教者とコルベ神父の間には、ある種のつながりがあります。このつながりというのは、彼らが福音のメッセージを証しようといつでも準備をととのえているということです。

私は、今日ここで見出したもう一つのつながり、福者マキシミリアンの崇高な犠牲と、
彼の長崎での宣教師としての活動との間のつながりを皆さんに指摘したいと思います。
彼を日本に赴かせ、そのあと彼を餓死刑の地下室まで導いたものは、同じ信仰の確信、
キリストおよび福音に対する同じ全面的献身ではなかったでしょうか。彼の生涯には分裂も矛盾も転向もなく、ただ異なる状況の下における同じ愛の表現があっただけなのです。」

f0340134_18073362.jpg



5)宣教師活動の重要性

東京大聖堂で司祭修道者へのメッセージにヨハネ・パウロ二世が宣教師活動の重要性を強調し次のように言った:「ここにおられるすべての司祭、修道者のかたがたにわたしの愛と尊敬を表わすにあたって、宣教師のかたがたが日本の教会にされた貢献に対して、特に感謝の言葉をつけ加えたいと思います。」

教皇は東京大聖堂のわきにあるカトリックセンターで日本で50年間宣教師をし、社会福祉に尽くしてきた84歳のゼノン・Zebrowski修道士と対面した。ゼノ修道士は1930年マクシミリアン・コルベ神父と来日し、最初からコルベ神父が指導する宣教士の一人だった。コルベ神父の任命と教え、フランシスコ会の任命をよく認識した上、日本で宣教活動をし、戦後直後孤児や浮浪児の援助活動をした。ゼノ修道士の恩師であったコルベ神父の理念、フランシスコ会の理念なしにゼノ修道士の活動の分析が不可能だ。ヨハネ・パウロ二世が日本で献身的な活動を続けたゼノ修道士と会うことをしきりに望み、もしゼノ修道士は体の具合が悪くて都心から来られない場合は清瀬市の入院先まで、行きたいと言いった。教皇は車いすに座ったゼノ修道士の手を撫でてポーランド語で「パパですよ。ポーランドのパパです。」「いつ日本に来たのか?コルベ神父と一緒に来たのか?」と尋ねると宣教師の印である白いひげをしたゼノ修道士は「パパ、パパ」と泣きながら繰り返し、興奮のために返事ができなかった。


f0340134_18082909.jpg



)教皇が各場所で聖職者、司祭、修道者に会い、浦上天主堂で新司祭を叙階し、彼らのために祈った。司祭叙階式のごミサの時日本キリスト教の悲劇的な歴史と使徒発見に触れ、家族が果たしている大事な役割について話した:

f0340134_18130181.jpg


私は深い感動をもって、その昔、ここ長崎に着いた宣教師と数人の信者たちとの出会いを思い出しています。その信者たちは彼がカトリックの司祭であることを確かめてから、「私たちは長い長い間、あなたたちの来るのを待っていました」といいました。信者たちは二百年以上も一人の神父も持たず、教会堂もなく、公けの礼拝もなしに過ごしてきたのです。こんな多くの不利な条件にもかかわらず、キリスト教の信仰は消えてしまいませんでした。家庭の中で信仰は代々受け継がれてきたのです。こうしてみると、キリスト教的家庭がキリスト者たるものの召出しにとってどんなに大切かが分かります。」


f0340134_18102170.jpg

7)パパが東京の武道館で若者と身体障碍者に会った。
車いすに座っている人を一人一人に挨拶し、頭を撫でた。教皇は日本の若者に人生の目的、希望、愛、平和や未来などについて話した。


f0340134_18110248.jpg




「愛する皆さん、皆さんは素晴しく進歩した技術社会の中に住んでいます。皆さんは、
生活を楽にし、面白く、また楽しくしてくれるものに囲まれています。しかし、進歩は
それだけで人間の欲求を満たしてくれるわけではありません。皆さんの心に、平和をもたらすものでもありません。むしろ、現代の進歩に伴う物質主義や、楽な生活や自己中心的な生き方が、いつの間にか、皆さんの生活の中に入りこんできて、本当に満足を与える、道徳的、精神的価値をもみ消してしまう危険があります。(省略)愛する日本の青少年の皆さん、私は皆さんに、心からの信頼をこめて訴えたいのです! どんなエゴイズムの誘惑にも負けないでください!して、精神的なものと、この世界に大きく心を開いてくださしい! 世界中の若者たちと手をとりあって、明日の世界を築いてください! そうです、愛する日本の青少年の皆さん! 神の助けのもとに、未来は皆さんの手の中にあるのです。未来は、皆さんのものなのです。」と教皇は若者に訴えた。

f0340134_18114452.jpg




8)教皇が日本でカトリック信者と聖職者だけではなく多くの人たちに会った。

東京で聖職者の他、在日ポーランド人、部落解放同盟の代表者、日本国民を代表する天皇陛下や首相に会った。他のキリスト教派とのエキュメニカルの集いと諸宗教代表者との集いのとき違いにも関わらず同じ方向を目指すように訴えた

在日外交官に自分の国と、全人類によく奉仕してくださることになるようにお願いした。
広島の平和記念館講堂で報道関係の人にあって次のようなメッセージを残した。

「皆様は現代社会の中ではまさに大きく計り知れない力を手中しています。しかし、この力は民衆に属するものであることを忘れてはなりません。神から造られたすべての物と同様、この力は普遍的な目的を持ち、あらゆる人の善に役立つものです。したがって、皆様は民衆の力の管理者であり、かれらのしあわせへの奉仕者です。それは実に偉大で輝かしい任務だと言えます。しかし同時に、正しい姿勢と、絶え間ない献身、民衆に対して責任を明らかにすることが求められています。私は、皆様が民衆の幸福のため、社会の改善のため、人類家族の一致促進のため、献身的努力を続けられますようお願いいたします。」


f0340134_18122592.jpg


9)教皇が広島の国連大学で「技術、社会、そして平和」というテーマで特別講演をした。



f0340134_18173412.jpg



「科学・技術のかくかくたる成果と、今後それが約束する一層の発展–それは原理的に、飢餓、貧困、不公正の根絶を可能にする筈であるにもかかわらず、なぜ少くとも五億の人々が、貧者ばかりか富者をもおとしめるこれらの災いに、未だに苦しんでいるのでしょうか。(省略)私たちが科学・技術を社会的、倫理的目的に役立てることを学ばない限り、飢餓、貧困、不公正を内包する社会構造の変革において、科学技術の助けを借りることはできません。」(省略)



「私は198062日のユネスコにおける演説で、人類文明のこの基本的側面を明らかにしようとしました。「文化は人間の『実存』、『存在』の具体的形態であります…・文化とは、それを通じて人間が、人間として、より人間的になり、より人間的で『あり』、『存在』への接近をより確実にするものであります。人が何であるかと、何を持っているかとの基本的な差異、存在と所有との基本的な差異も、その基礎をここに見出すのであります…人が『所有するもの』はすべて文化にとって重要であり、文化を創造する

一つの要因でありますが、ただしそれは、人がその『所有するもの』を通じて、同時に人問としてより全面的に『存在』し、その実存の全次元において、その人間性を

特徴づけるすべてにおいて、より全面的に人間となる限りにおいてのみ言えることで

あります。」この文化の概念は、人間を肉体と精神、個人と社会、理性的存在と愛によって高められた存在、それぞれ両面からとらえた、全人的人間観に基づくものであります。「そうです!人間の将来は文化にかかっております!そうです!世界平和は精神の優位にかかっております!そうです!人類の平和な未来は愛にかかっております!(同演説より)

私たちは、技術に対する倫理の優位、事物に対する人間の優位、物質に対する精神の優位を確信しなければなりません(『人間の救済者』、16参照)。科学が良心と同盟を結べば、人間の大義にかなうことになります。科学に携わる人は、『人間は世界を超越し、神は人間を超越するという意識』(法王庁科学アカデミーにおける演説、19791110日、第4)を持ち続ければ、人間性に対して真に貢献することになります。」

10)長崎で時間が大幅に超過して、雪が降り続けたにも関わらず、教皇は予定変更をしないで「あそこだけどうしても行っておかねばなりません」と言って、訪れたところがある。恵の丘長崎原爆ホームです。ホールに集まった500人の信者の中に原爆被災者が約100人いた。

皆さんは絶えまなく語りかける生きた平和アピールであり、私たちは皆、皆さんのおかげをこうむっているのです。

f0340134_18151204.jpg

私はまた皆さんのため、最善のお世話をしようと努めている医師、看護婦及びその他の従業員を大きく評価していることを特に申上げたいと思います。この方々に敬意を表するとともに、今後とも治療と手助けの尊い仕事を続けていくよう激励いたします。また、ここでの奉仕を通してキリスト教的愛の業に身を捧げているこの施設のシスター方にも挨拶いたします。」(省略)


「あわれみ深い人は幸いである。その人はあわれみを受けるであろう」


(マタイ57)。私は回勅(かいちょく)「神のあわれみ」の中で、あわれみの行為が常にもつ深い意味あいを強調して、「私たちから慈しみを受けているその人から、私たち自身も同時に慈しみを受けているのだと確信しているときだけ、私たちの慈しみをこめた愛の行いは本物である」と教皇は言いました。



f0340134_18160099.jpg


11)ヨハネパウロ二世が日本を出発する前に教皇による無原罪の聖母への祈りで日本のことを祈った:


この教会は、ちょうど最初の弟子たちと信者たちのように、福音書のあの「小さい群」にすぎません。しかしそれは、キリストが「おそれてはならない・・・あなたたちにみ国をくださるのは、あなたたちの父のみ心である」(ルカ1232)と励ましてくださった小さい群であります。

 教会のけがれなき御母よ、御子にお取り次ぎくださって、この「小さき群」が日々日本における神の国の、より効果的なしるしとなるようお取り計いください。またこの小さき群を通して、神の国が人々の生活の中に一層輝きを示し、信仰の賜ものと洗礼のお恵みによって、他の人びとの間にも広められて行きますように。神の国が日本の教会の子どもたちの模範的キリスト教生活を通して、より力強いものとなり、また世界の歴史が神において完成される日をまちながら、主の再臨の希望に支えられ成長を続けていきますように。」


 原罪のけがれなき御方よ、私はこのことをあなたの配慮にゆだねます。そして、このことを日本のすべての聖なる殉教者、またこの国をこれほどまで愛した神の使徒、福者マキシミリアン・コルベの取り次ぎによってキリストに嘆願いたします。アーメン。

f0340134_18164916.jpg


ヨハネ・パウロ二世のエネルギーはどこから出てきたかと質問された西山神父は:「それは祈りに時間をかけられるからです。祈りの中から湧いてくると感じています。教皇は、ミサを毎朝午前7時に始められた。ミサの前に長く祈られ、ミサ中の


福音朗読のあとにも、長い黙想をされ、ミサが終わったあとも、また、長いお祈りをなされるのです。世界中の責任を担って、一所懸命祈っているという感じが、そばにいて、ありありとわかります。本当に夢中で祈ってらっしゃいます。あの祈るお姿にも心をうたれました。」と答えた。

ドロタ・ハワサ
(写真:聖母の騎士1981年4号、マリアン・ハワサ、ドロタ・ハワサ)




















[PR]
# by NaszDomJaponski | 2018-10-17 18:19 | Japanese Christians | Comments(0)

Sympozjum o polskich misjonarzach w Japonii.

f0340134_13414445.jpeg


„Polscy misjonarze przyczynili się do ewangelizacji, rozwoju edukacji, wydawania publikacji oraz budowy systemu opieki społecznej w Japonii”-powiedziała organizatorka sympozjum dr Iwona Merklejn z uniwersytetu Aoyama w Tokio. Mówiła też o japońskich współpracownikach o. Maksymiliana Kolbe w Japonii. Uczestników sympozjum przywitała Maria Żurawska, dyrektor Instytutu Polskiego w Tokio.

f0340134_13422287.jpeg

Sympozjum odbyło się 3 dni przed 40 rocznicą wyboru kardynała Karola Wojtyły na Następcę Stolicy Piotrowej. Udział w nim wzięli misjonarze i misjonarki oraz osoby zajmujące się dokumentowaniem działalnosci polskich misjonarzy w Japonii.
f0340134_13435097.jpeg

Ojciec Jan Bury mówił o salezjańskich ośrodkach edukacji i metodzie wychowania w duchu św. Jana Bosko. Wspominał dzień swięceń kapłańskich w lutym 1981 roku, podczas których jako jeden z 15 księży, wyswięcony został w Nagasaki przez papieża Jana Pawła II. 

f0340134_13443020.jpeg

Dorota Hałasa przypomniała wizytę Ojca Świętego, który przybył do Japonii 37 lat temu jako pielgrzym pokoju i odwiedził Tokio, Hiroshimę oraz Nagasaki. W ciągu czterodniowego pobytu wygłosił po japońsku 13 homilii i przesłań m.in. do osób duchownych, młodzieży, naukowców, dziennikarzy i dyplomatów.
f0340134_13450431.jpeg

Głównym celem wizyty polskiego papieża była chęć zobaczenia wyników misyjnej pracy ojca Maksymiliana Marii Kolbe, który tuż po przybyciu do Japonii w 1930 roku rozpoczął wydawanie publikowanego do dziś Rycerza Niepokalanej. Rok po przybyciu do Nagasaki o. Kolbe założył zgromadzenie franciszkanów konwentualnych, które oprócz klasztoru prowadzi obecnie wydawnictwo oraz przedszkola i liceum.
f0340134_13454009.jpeg

Podczas pielgrzymki pokoju Jan Paweł II porównał smierć o. Maksymilana do męczeńskiej smierci tysięcy japońskich katolików, którzy cierpieli dla ewangelicznej sprawiedliwosci i oddawali życie dając swiadectwo nauki Jezusa. 
f0340134_13341923.png
Ojciec Święty wygłosił w Hiroshimie „Apel pokoju”, a przed wyjazdem zawierzył Japonię i Kościół japoński opiece Niepokalanej.
f0340134_13462533.jpeg

O działalnosci o. Mieczysława Marii Mirochny, który przybył do Japonii z ojcem Kolbe i założył w 1949 r. zgromadzenie franciszkanek Rycerstwa Niepokalanej, mówiły siostra Kazimiera Szaniecka i Dorota Drozdowska, wicegeneralna zgromadzenia, które posiada przedstawicielstwa w Polsce. Siostry założyły w Nagasaki osrodek opieki nad ludźmi niepełnosprawnymi. 
f0340134_13465009.jpeg

Siostra Agnieszka Bujnowicz reprezentowała zgromadzenie Sióstr Opatrznosci Bożej, jedyne działające w Japonii zgromadzenie założone przez polską siostrę, Antoninę Mirską. Mówiła też o historii swojego powołania. Siostry prowadzą przedszkola i lekcje katechezy dla dzieci japońskich oraz
f0340134_13480115.jpeg

O ewangelizacji przez naukę Biblii i szerzeniu modlitwy Różańcowej przez zakon kaznodziejski mówił dominikanin. O. Paweł Janociński, duszpasterz japońskiej polonii.

f0340134_13483211.jpeg
Publicysta Jin Ishitobi, autor publikacji o bracie Zenonie Żebrowskim, przybyłym do Nagasaki z ojcem Kolbe, mówił o społecznym znaczeniu działalnosci polskiego franciszkanina, który po wojnie ratował z biedy najbardziej potrzebujących i położył podwaliny pod rozwój opieki społecznej w Japonii.

f0340134_13485484.jpeg

Na sympozjum zaprezentowany został film „Brat Zenon, miłosć, która nie zna granic”. 

f0340134_13493547.jpeg
Jego producent Shigeki Chiba zrobił też film o ojcu Maksymilianie Kolbe i nakręcił relację z japońskiej pielgrzymki Jana Pawła II. Spotkanie zorganizowane zostało dzięki wsparciu Insytutu Polskiego w Tokio. Było pierwszym sympozjum prezentującym dorobek polskich misjonarzy w Japonii.
Dorota Hałasa 13.10.18
Zdjęcia papieża Jana Pawła II pochodzą z 聖母の騎士4号1981
f0340134_14053582.jpg

f0340134_13500480.jpeg

[PR]
# by NaszDomJaponski | 2018-10-14 13:40 | Comments(0)

Dni Maryjne w Akicie

f0340134_10462808.jpeg

W dniach 14-15 września sanktuarium maryjnym w mieście Akita w północnej Japonii obchodzone były dni maryjne, w których udział wzięło dwóch polskich kapłanów, kilku przedstawicieli japońskiej Polonii oraz dwójka Polaków przybyłych z Polski. 

f0340134_10590025.jpeg

Mszę Świętą w dniu podwyższenie Krzyża i w święto Matki Boskiej Bolesnej, celebrował Arcybiskup Tokio Tarcisio Isao Kikuchi, który do zeszłego roku był biskupem diecezji, w której znajduje się sanktuarium w Akita, a obecnie jest jej administratorem apostolskim. 
f0340134_11065698.jpeg

Arcybiskup Tokio odczytał homilię nuncjusza apostolskiego, arcybiskupa Josepha Chennotha, który z powodu wizyty w Watykanie nie mógł przybyć na dni maryjne. Nuncjusz Apostolski pozdrowił wszystkich pielgrzymów i życzył im dużo łask.

f0340134_10595388.jpeg

Głównymi tematami homilii i konferencji były problemy, które nękają Japonię i inne kraje na świecie, czyli brak poszanowania dla życia i rodziny. Arcybiskup Kikuchi powoływał się na encykliki i naukę Papieża Jana Pawła II i Papieża Franciszka.

f0340134_11012439.jpeg
Arcybiskup mówił też o ciągłej potrzebie ewangelizacji. „Wielu mieszkańców tego kraju nosi na szyi krzyżyki a nawet różańce, co więcej, jeszcze kilka miesięcy temu w katalogu wyrobów sprzedawanych na pokładach samolotów linii lotniczej JAL znajdował się Cudowny Medalik Matki Bożej. Gdyby jednak zapytać, jakie jest znaczenie tych przedmiotów, to zwykle nikt nie potrafiłby na to odpowiedzieć. Toteż na nas, katolikach, spoczywa zadanie świadczenia o duchowych wartościach naszej wiary” – powiedział metropolita stolicy kraju. Dodał, że „Japonia potrzebuje ewangelizacji”. Abp Kikuchi przybył do Akity wraz z 30-osobową pielgrzymką ze swej archidiecezji.
Arcybiskup mówił o potrzebie odważnego wpatrywania się w krzyż Chrystusa, symbol miłości i nadziei. 

f0340134_11025255.jpeg

Mszę Świętą z arcybiskupem Kikuchi oraz kapłanami ze Sri Lanki, Filipin i Tajwanu, koncelebrował duszpasterz japońskiej Polonii, dominikanin o. Paweł Janociński oraz przybyły z Polski karmelita o. Norbert Majchrowski. 

f0340134_11051461.jpeg

O. Paweł poprowadził Drogę Krzyżową oraz zachęcał do uczestnictwa w „Różańcu Nadziei” w intencji młodych Japończyków. 
f0340134_11090323.jpeg

Jest to dziesiątka Różańca odmawiana codziennie w intencji młodych. Apelował, aby odmawiać Różaniec w drodze do pracy i szkoły. 

f0340134_11032620.jpeg

Sanktuarium w Akicie opiekują się siostry Służebnice Najświętszego Sakramentu. Siostra przełożona, Keiko Ogawa w rozmowie z KAI wyznała, że właśnie tu w sanktuarium w Akicie została uzdrowiona z przewlekłej choroby, odkrywając przy tym w sobie powołanie do służenia Maryi w tym sanktuarium.

f0340134_11035437.jpeg
Dni maryjne w jedynym sanktuarium maryjnym w Japonii obchodzone były po raz piąty. Organizowane są co roku na pamiątkę wybrania przez Papieża Franciszka sanktuarium w Akita, jako jednego z 10 sanktuariów maryjnych na świecie, do nocnego czuwania i modlitw o pokój na zakończenie roku wiary w październiku 2013 roku. 

f0340134_11054591.jpeg


12 września podczas niedawnego spotkania z wiernymi z Japonii w Watykanie, Papież Franciszek powiedział, ze chciałby w przyszłym roku odwiedzić Japonię. Jedynym Papieżem, który odwiedził Kraj Kwinacej Wiśni był Jan Paweł II.
Chrześcijanie stanowią niecałe 0,5 procent ze 127 mln mieszkańców Japonii. 

f0340134_11110545.jpeg


Dorota Hałasa, Paweł Janocinski OP, Akita 
Fot. Dorota Hałasa


[PR]
# by NaszDomJaponski | 2018-09-22 10:37 | Fr.Paul's Voice | Comments(0)

O. Julian Różycki OP: japońskie serce potrzebuje miłości Chrystusa

f0340134_09571110.jpeg

Kęty piątek, 21 września 2018 11:38
O. Julian Różycki przeżył w Japonii jako misjonarz ponad ćwierć wieku. Pewnego dnia Japonka zapytała się go, ile lat ma jego żona. Odpowiedział: „Osiemset”. Tyle bowiem liczy historia Zakonu Kaznodziejskiego, z którym 79-letni duchowny związał się na całe życie. Pamięta, jak około 20 lat temu, w cichy, noworoczny śnieżny dzień przyszło natchnienie. „Przetłumaczę dla Japończyków «Dzienniczek» s. Faustyny” – pomyślał wtedy.
Jest „piekiełko” – jest powołanieDominikanin pochodzi z Olszyn koło Jasła. Miał czternaścioro rodzeństwa, jego brat bliźniak zmarł pół roku po urodzeniu. Ani mama ani tata nie doczekali ślubów zakonnych syna. „Mamusia zawsze chciała, by chociaż jedno z dzieci było kapłanem” – opowiada w rozmowie z KAI o. Julian, który w 14. roku życia opuścił rodzinną wieś na Podkarpaciu i znalazł się w Krakowie.„Gdy szedłem z Grzegórzek do Liceum im. Króla Jana III Sobieskiego, po drodze był kościół dominikanów. Tam byłem ministrantem. Rok przed maturą miałem «piekiełko». 

f0340134_11430395.jpeg
Nie wiedziałem, czy mam powołanie, czy nie. Uznałem jednak, że skoro mam takie wątpliwości, to znaczy, że mam powołanie. W innym przypadku przeszłoby to mimo uszu” – wyjaśnił, wspominając Niedzielę Dobrego Pasterza, gdy kaznodzieja zachęcił, by samego siebie zapytać o swoje powołanie. „Wtedy zaczęło mnie to męczyć. Myślałem, że mam powołanie, ale gdyby mi na furcie dominikańskiej powiedzieli, że się pomyliłem, wróciłbym bez żalu do świata. Do dziś mi tego nie powiedzieli” – śmieje się.„Będziesz wielki, choć tu jesteś najmniejszy”Po święceniach w 1965 r. przez 10 lat pracował w Poznaniu. To był ważny czas, bo przyszło wtedy powołanie w powołaniu. „To był wewnętrzny głos, gdy słuchałem wiatru, który «wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża». Wewnętrzny głos powiedział mi, że mam jechać na misje. Duch Święty dmuchnął mnie do samej Japonii” – podsumowuje.Wikariat kanadyjski poprosił w tym czasie polskich dominikanów o pomoc w misjach na terenie Japonii. Niewysoki o. Julian wydawał się idealnym kandydatem do zdobywania serc i umysłów mieszkańców Kraju Kwitnącej Wiśni. „Prowincjał trochę mnie oszukał. Powiedział mi: tu w Polsce jesteś najmniejszy, ale jak pojedziesz do Japonii, będziesz wielki. Niestety, okazało się, że w Japonii byłem średni. Wielkim się nie stałem” – żartuje.Do Japonii miał udać się z o. Pawłem Janocińskim OP, jednak ówczesne władze komunistyczne nie dały współbratu zakonnemu paszportu. W rezultacie o. Julian – w dominikańskiej kapie, z krzyżem za pasem – pojechał sam. 
f0340134_09582677.jpeg

Był rok 1977.Zegarynka mówi po japońskuPierwsze 3 lata pobytu w Japonii o. Różycki poświęcił nauce kompletnie obcego, nieznanego mu języka. W 12-milionowym Tokio czuł się jakby był na pustyni. Pewnego dnia zadzwonił do japońskiej zegarynki, by sprawdzić godzinę. Nic nie zrozumiał. Zdenerwowany rzucił słuchawką.„Trzeba było to przeżyć. Ponieważ jestem synem chłopa, wiedziałem, że niczego w przyrodzie nie można przyspieszać, wszystko ma swój rytm, czas. Wiedziałem, że w ten język trzeba po prostu wrosnąć” – tłumaczy i przywołuje w pamięci, jak musiał się także uczyć nowej mowy ciała. Stara się pamiętać o ukłonach, przekazywaniu uczuć za pomocą wyrazu twarzy. Zamiast gestu wyciągniętej ręki wystarczy spotkanie oczu.Nie zdejmował koloratki. Dzięki temu na ulicy dostrzegła go przebywająca w Japonii Polka. Tak narodził się pomysł spotkań modlitewnych dla tokijskiej Polonii. Na pierwszej Mszy św. było zaledwie kilka osób. Dziś to duszpasterstwo wśród polskich migrantów tętni życiem. „Ucz się od papieża japońskiego”W 1980 roku o. Julian włączył się w organizację papieskiej wizyty Jana Pawła II. Zdaniem duchownego, dla Japonii tamta pielgrzymka była prawdziwym tajfunem. Przed wizytą papieża 17-22 lutego 1981 roku nie brakowało głosów krytycznych. Podkreślano, że papież nie rozumie problemów ludnościowych i demograficznych, jest przeciwny aborcji.„Kilka dni pobytu papieża w Japonii zmieniły całkowicie obraz katolicyzmu w tym kraju. 

f0340134_10242222.jpeg
Wyglądało jakby Ojciec Święty tę małą gromadkę wiernych z Kościoła katolickiego wyprowadził i pokazał całej Japonii, czym jest wiara katolicka. Te jego przemówienia, od początku do końca w języku japońskim, zdobyły serca mieszkańców” – zauważa kapłan i podaje konkretne przykłady spektakularnych nawróceń z tamtego czasu.Pewien ateista-lekarz, przyklejony do ekranu telewizora, śledzący pielgrzymkę, słyszy słowa papieża z Hiroszimy o tym, że sama technika i nauka nie wystarczą, by zaspokoić ludzki głód serca. Wtedy uwierzył. Inny, wzruszony przesłaniem papieskim, ofiarowuje 60 drzewek bonsai ambasadzie watykańskiej. „Klerycy japońscy, za których byłem wtedy odpowiedzialny, mówili mi, żebym uczył się japońskiego od papieża” – uśmiecha się o. Julian, który wówczas już trzeci rok próbował poznać tajniki skomplikowanej gramatyki i pisowni japońskiej.
f0340134_10001306.jpeg

„Tylko miłosierdzie Boże może uratować Japonię”Po pięcioletnim pobycie w Tokio o. Julian trafia jako duszpasterz do dziesięciotysięcznego miasteczka na północnym-wschodzie Japonii. Pod opieką ma 16 rodzin. Od poprzednika słyszy, że wiernych ani nie ubywa ani nie przybywa: jeden umrze, drugi się ochrzci. Dominikanin organizuje Bractwo Różańcowe. Uczestnicy modlitwy i Mszy św. spotykają się w kolejnych domach. Czytają wspólnie Pismo Święte. Na koniec piją herbatę. Wiedzą o sobie nawzajem coraz więcej. O. Julian w ten sposób towarzyszy wiernym. Zaczyna ich lepiej rozumieć. Pracuje tak szesnaście lat. W Nihonmatsu natrafia także na ślady 14 męczenników z XVII w. Pomaga ich upamiętnić.Pierwszy egzemplarz „Dzienniczka” s. Faustyny otrzymuje na początku lat 90. od s. Agnieszki, dominikanki. „Tylko miłosierdzie Boże może uratować Japonię” – myśli sobie wtedy i tłumaczy na japoński najpierw Koronkę do Miłosierdzia Bożego, drukuje obrazki i natychmiast otrzymuje reprymendę od zwierzchnika. Biskupowi miejsca nie spodobały się polskie kolory na wizerunku Jezusa miłosiernego. Ani błogosławieństwa ani imprimatur o. Julian nie otrzymał. Nadal jednak robi swoje.
f0340134_10021163.jpeg

Koronka do Bożego Miłosierdzia dociera do Japonii różnymi drogami. Na japoński przesłanie s. Faustyny tłumaczą wtedy m.in. włoscy salezjanie, z hiszpańskiego – latynoscy, niemieccy i anglojęzyczni misjonarze. Polak, o. Julian wyrasta szybko na eksperta. Zna bowiem oryginał. Za tłumaczenie „Dzienniczka” o. Julian zabiera się dopiero podczas przymusowego urlopu w klasztorze Cherry Hiill, w amerykańskim stanie New Jersey, z dala od japońskich wysp, które musiał opuścić. Do dziś pamięta. To był Nowy Rok. Pracował jako kapelan sióstr służebniczek. „Nastrojowy dzień, śnieg sypie, bielutko za oknem, cisza, spokój. I wtedy takie natchnienie: dla Japończyków przetłumaczę «Dzienniczek»” – przywołuje ten ważny moment.Ręcznie pisze pierwsze tłumaczenia i faksuje do znajomej dominikanki, nauczycielki języka japońskiego. Zakonnica nanosi poprawki. Półtora roku później o. Julian wraca do Japonii. Nadal tłumaczy. Codziennie po kilka zdań. Styl doskonalić pomagają mu inni. „To było takie Julianowe tłumaczenie” – ocenia autor, mrużąc śmiejące się oczy.Wkrótce dominikanin musi wrócić do Polski. Tu dowiaduje się, że franciszkanin o. Karol Atsushi Shoji zleca swej katechetce tłumaczenie „Dzienniczka” z angielskiego. Gdy słyszy tę wiadomość, o. Julian oferuje swój niemal ukończony przekład. Dodatkowo zdopingowany kończy pracę translatorską i wysyła wszystko do ostatecznej redakcji. Wkrótce dowiaduje się o problemie z przetłumaczonym przez niego słowem „miłosierdzie”. W redakcji zastępują to słowem „łaskawość”. „Napisałem, że jeżeli wyrzucą słowo «miłosierdzie» to ja się wycofuję z całego tłumaczenia. Argumentowałem, dlaczego jest to takie ważne. Zgodzili się, ale ostatecznie w tłumaczeniu zostało słowo «łaskawość»” – relacjonuje półroczną wymianę mejli z o. Shoji. Okazało się, że komisja liturgiczna episkopatu Japonii znacznie wcześniej pierwszą niedzielę po Wielkanocy nazwała Niedzielą Łaskawości. Miało być konsekwentnie.Autor tłumaczenia przyznaje, że ten spór o jedno słowo był dla niego istotny. „W słowie «miłosierdzie» zawiera się element zależności człowieka-stworzenia od nieskończonej miłości Boga. Nie ma tego w słowie «łaskawość», które nie jest tak głębokie i dotyczy bardziej wymiaru horyzontalnego” – podkreśla zakonnik. 

f0340134_10042252.jpeg
Przyznaje, że japońskie wydanie „Dzienniczka” jest niezwykle piękne pod względem graficznym, choć jednocześnie bardzo drogie.Według o. Różyckiego, właściwe zrozumienie koncepcji miłosierdzia, jaką przedstawia s. Faustyna, może być kluczem do ewangelizacji Japonii, zaznajomienia wiernych z prawdą o tym, że Bóg jest źródłem wszelkiego życia, darem miłości miłosiernej.Skała nie jest Bogiem Na pytanie, czy Japonia jest żyzną glebą do ewangelizacji, o. Julian odpowiada słowami Psalmu 24.: „Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, świat i ci, którzy na nim mieszkają”. „Kiedy się powie słowo «Bóg», po japońsku «Kami», może to oznaczać wszystko. To jest panteizm, typowy dla szintoizmu. W pojęciu «Bóg» Japończycy nie widzą odniesienia do Jedynego Boga Najwyższego. Ono może oznaczać wszystko i nic ” – zaznacza i wspomina rozmowę z jednym z mnichów japońskich. Chciał wiedzieć, czy malownicza skała, którą widzi przed sobą, może być dla chrześcijan Bogiem.„To dzieło stworzone przez Boga. Jest czymś wspaniałym, ale Bogiem nie jest. Rozmówca był zupełnie nieprzekonany. 
f0340134_10060759.jpeg
Od wiernych uczyłem się znaczenia poszczególnych słów, ich niekiedy kompletnie innych desygnatów. W ten sposób dowiadywałem się, jak Japończycy myślą” – opowiada misjonarz, który od początku swego pobytu w Japonii głosił prawdę o Jedynym Bogu, Stworzycielu nieba i ziemi. „Gdyby tu była inna gleba, inna woda i powietrze, umarłbym już po trzech dniach. A tymczasem nadal żyję, jedząc wasz ryż, oddychając tym samym co wy powietrzem” – tak o. Julian odpowiadał zwolennikom tezy, że Japonia nie nadaje się do misji i nie może na niej wyrosnąć ziarno ewangelizacji. „Myślenie europejskie jest bardzo abstrakcyjne. Japończycy natomiast myślą bardzo konkretnie. Żyją blisko natury. Pierwszym podstawowym kultem jest dla nich kult przodków, wyrażający wdzięczność wobec tych, którzy byli przed nimi. Łączy się on z dogłębną lojalnością w stosunku do poprzedników. W ich myśleniu związki z przodkami sięgają aż do mitycznego cesarza Mikado, syna bogini. A więc każdy Japończyk pochodzi od cesarza, a cała Japonia stanowi jego mistyczne ciało (kokutai). Ta jedność i lojalność jest źródłem siły Japonii” – podkreśla i cytuje najczęstsze pytanie Japończyków stawiane wobec nawróconych na chrześcijaństwo ziomków: „Po co ci jacyś zagraniczni bogowie?”. „Większość z nich podziękuje za taką zagraniczną religię, jaką przynoszą misjonarze. 

f0340134_10075624.jpeg
Uznają ją za niepotrzebną. W wymiarze państwowym obowiązuje wolność religijna” – mówi zakonnik. Jak podkreśla, władze japońskie tolerują misjonarzy na swoim terenie, gdyż są oni samowystarczalni i nie trzeba dla nich tworzyć miejsc pracy.O. Julian zaznacza, że koncepcja, prezentowana m.in. w słynnym filmie „Milczenie” w reż. Martina Scorsese, mówiąca, że Japonia jest „bagnem”, które nie przyjmie Chrystusa i w którym trudno zapuścić korzenie – jest fałszywa. „Jeżeli Japończykom pokaże się miłość Chrystusa, to przyjmują ją z wielką radością. To jest to, czego ich serce potrzebuje. Tak jak serce każdego z nas” – podkreśla na koniec. Pod koniec 2002 roku w liście świątecznym do polskich przyjaciół misji o. Julian przywołuje obraz z parku Nakamura Koen, gdy rozdzielał zziębniętym biedakom banany. „Uśmiechałem się do siebie, bo chyba ponad czterdzieści lat temu chodziłem po gliniastym błocie w Olszynach. Teraz wszędzie są asfalty, tylko dla tych bezdomnych nie było innego miejsca niż ta błotnista alejka Parku Nakamura. W każdy poniedziałek po Mszy św. o godz.15:00 dla sióstr jedziemy do biedaków” – informuje zakonnik w przededniu swego 25. Bożego Narodzenia w Japonii.
f0340134_10104541.jpeg

Po pobycie w Tokio, o. Julian pracował w latach 1982-1995 w Nihonmatsu w prefekturze Fukushima. W latach 1995-98 trafił do Fukushimy, następnie, jako kapelan znalazł się w Cherry Hill w USA. Od 1999 r. do wyjazdu z Japonii w 2005 r., był kapelanem dominikanek kontemplacyjnych w Seto koło Nagoi. Teraz mieszka w Polsce, w klasztorze w Gidlach.
rk / Kęty
Fot. Dorota Hałasa 

[PR]
# by NaszDomJaponski | 2018-09-22 09:55 | Comments(0)

Nagasaki 73 rocznica zrzucenia bomby atomowej

f0340134_22453594.jpeg

Biskupi japońscy wydali oswiadczenie nawołujące do stworzenia swiata bez broni atomowej. Podobny apel wygłosił prezydent Nagasaki.   

 

f0340134_22460965.jpeg

9 sierpnia 1945 roku o godzinie 11 dwie, 500 m od katolickiej katedry w Nagasaki, Stany Zjednoczone zrzuciły drugą bombę atomowę w Japonii. Katedra miesciła się w dzielnicyw której od końca XVI w. mieszkali japońscy katolicyBudynek swiatyni został całkowicie zniszczona, a przebywajacy w niej ksiądz i kilkudziesięciu wiernych poniesli smierć na miejscu. 


f0340134_22470807.jpeg

W wyniku ataku atomowego zginęły dwie trzecie katolików w NagasakiJednym z ciężko rannych był Sługa Boży, radiolog doktor Takashi Nagaiktóry leczył przebywającego w Japonii o. Maksymiliana Marię Kolbe. Doktor Nagai pomimo ciężkich obrażeń ruszył na pomoc ofiarom tragedii. W wyniku wybuchu bomby atomowej śmierć poniosło w Nagasaki ok.74 000 osób. 

 

f0340134_22475989.jpeg

Obchody rocznicy zrzucenia bomby atomowej na Nagasaki, rozpoczęły się jak co roku od bicia dzwonów w odbudowanej po wojnie katedrze w Urakami. Miesiąc wczesniej przewodniczący episkopatu Japonii, arcybiskup Nagasaki Joseph Mitsuaki Takami, wydał oswiadczenie nawołujące do całkowitego zakazu użycia broni atomowej. Zauważył, że posiadanie arsenału atomowego prowadzi do wyscigu zbrojeń oraz uzależnia gospodarki krajów od przemysłu zbrojeniowego.Prezydent Nagasaki Tomihisa Taue zauważył, że jako jedyny kraj, który padł ofiarą broni atomowej, Japonia ma moralny obowiązek popisania całkowitego zakazu użycia broni nuklearnej. Obecny na uroczystosciach premier Shinzo Abe powiedział, że kraje posiadające broń atomową i nie posiadające jej muszą ze sobą współpracować. 

Po raz pierwszy w obchodach rocznicy atomowego ataku wziął udział sekretarz generalny ONZ Antonio Guterres. 

Tokio. Dorota Hałasa         


[PR]
# by NaszDomJaponski | 2018-08-10 22:41 | Japanese Christians | Comments(0)