Dar zbawienia

f0340134_16103519.jpg
Przymierze, które zawarł Bóg z Abrahamem to w istocie obdarzenie go wiecznym
błogosławieństwem niezmiernie licznego potomstwa, oraz ziemi, ktorą bedzie ono
zamieszkiwało. Abraham natomiast, a po nim jego potomstwo, będzie przez to
traktowało Boga jako ICH BOGA, a więc chodzi o szczególną, intymną więź z Bogiem,
czyli po prostu o MIŁOŚĆ.

Szczególną godność i szczególne powołanie Jezusa, jako Syna Bożego nie jest żadną
uzurpacją z Jego strony, ale taki jest właśnie faktyczny stan rzeczy. Jest to dla nas
radosna nowina, bowiem stanowi wielki dar Boga, za który powinniśmy być Mu
wdzięczni. W ten sposób realizuje Bóg zapowiadane przez proroków dzieło zbawienia.

Zygmunt Kwiatkowski SJ

Czwartek, 17 marca 2016

(Rdz 17,3-9)
Abram padł na oblicze, a Bóg tak do niego mówił: Oto moje przymierze z tobą:
staniesz się ojcem mnóstwa narodów. Nie będziesz więc odtąd nazywał się Abram,
lecz imię twoje będzie Abraham, bo uczynię ciebie ojcem mnóstwa narodów. Sprawię,
że będziesz niezmiernie płodny, tak że staniesz się ojcem narodów i pochodzić będą od
ciebie królowie. Przymierze moje, które zawieram pomiędzy Mną a tobą oraz twoim
potomstwem, będzie trwało z pokolenia w pokolenie jako przymierze wieczne, abym
był Bogiem twoim, a potem twego potomstwa. I oddaję tobie i twym przyszłym
potomkom kraj, w którym przebywasz, cały kraj Kanaan, jako własność na wieki, i
będę ich Bogiem. Potem Bóg rzekł do Abrahama: Ty zaś, a po tobie twoje potomstwo
przez wszystkie pokolenia, zachowujcie przymierze ze Mną.

(Ps 105,4-9)
REFREN: Pan Bóg pamięta o przymierzu swoim

Rozważajcie o Panu i Jego potędze,
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił,
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.

Potomkowie Abrahama, słudzy Jego,
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
On, Pan, jest naszym Bogiem,
Jego wyroki obejmują świat cały.

Na wieki On pamięta o swoim przymierzu,
obietnicy danej tysiącu pokoleń,
o przymierzu, które zawarł z Abrahamem,
przysiędze danej Izaakowi.

(Ps 95,8ab)
Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych, lecz słuchajcie głosu Pańskiego.

(J 8,51-59)
Jezus powiedział do Żydów: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli kto zachowa
moją naukę, nie zazna śmierci na wieki. Rzekli do Niego Żydzi: Teraz wiemy, że jesteś
opętany. Abraham umarł i prorocy - a Ty mówisz: Jeśli kto zachowa moją naukę, ten
śmierci nie zazna na wieki. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Abrahama, który
przecież umarł? I prorocy pomarli. Kim Ty siebie czynisz? Odpowiedział Jezus: Jeżeli
Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, który
Mnie chwałą otacza, o którym wy mówicie: Jest naszym Bogiem, ale wy Go nie znacie.
Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy -
kłamcą. Ale Ja Go znam i słowa Jego zachowuję. Abraham, ojciec wasz, rozradował
się z tego, że ujrzał mój dzień - ujrzał /go/ i ucieszył się. Na to rzekli do Niego Żydzi:
Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś? Rzekł do nich Jezus:
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, Ja jestem. Porwali
więc kamienie, aby je rzucić na Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.


[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-17 16:10 | Fr.Zygmunt's Voice | Comments(0)
<< Pan jest moim m... Ufność >>