<   2016年 03月 ( 28 )   > この月の画像一覧

Pełny wymiar życia

f0340134_21291310.jpg

Naturalną reakcją każdego człowieka jest okazywania uznania dla wszystkiego i
dla każdego kto promuje życie; kto je ochrania, rozwija, broni. Szczególną czcią
otacza się tych, którzy mają w tej dziedzinie wielkie osiągnięcia. Uznawani są oni za
bohaterów. Czci się ich i stawia jako wzór dla przyszłych pokoleń.
Nieraz niestety redukuje się jednak spojrzenie na życie tylko do wymiarów materialności
i doczesności. Święci natomiast są bohaterami, którzy widzą pełny wymiar życia.
Znakiem, że ich świadectwo jest prawdziwe, a nie są to tylko fantazje o tym co
niewidzialne, są czynione przez nich cuda uzdrowienia i ratowania życia. Realna
namacalność tej cudowności jest znakiem realności tego o czym ona mówi, a więc
znakiem realności zapowiadanego i oczekiwanego Zbawienia.

Cud to znak Boży. W pierwszym rzędzie jest to znak zbawienia, które znajduje się
w Jezusie Chrystusie, Panu naszym. Jest ono w pierwszym rzędzie dla „synów
proroków i przymierza”, ale Bóg przyrzekł Abrahamowi, że w nim błogosławione
będą „wszystkie narody ziemi”

Przeżycie wiary to coś znacznie głębszego aniżeli tylko rozhuśtane emocje. Dojrzałość
wiary polega na znajomości słowa Bożego i kierowaniu sie Nim w codzienności,
dając przez to świadectwo obecności i działania w nas i przez nas, zmartwychwstałego
Chrystusa. Naturalnym wykwitem prawdziwej wiary jest głoszeniem światu w ten
sposób „nawrócenia i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom”.

Zygmunt Kwiatkowski SJ

Czwartek, 31 marca 2016

Czwartek w oktawie Wielkanocy

(Dz 3,11-26)
Gdy chromy, uzdrowiony, trzymał się Piotra i Jana, cały lud zdumiony zbiegł się do nich
w krużganku, który zwano Salomonowym. Na ten widok Piotr przemówił do ludu:
Mężowie izraelscy! Dlaczego dziwicie się temu? I dlaczego także patrzycie na nas,
jakbyśmy własną mocą lub pobożnością sprawili, że on chodzi? Bóg naszych ojców,
Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, wsławił Sługę swego, Jezusa, wy jednak wydaliście Go
i zaparliście się Go przed Piłatem, gdy postanowił Go uwolnić. Zaparliście się Świętego i
Sprawiedliwego, a wyprosiliście ułaskawienie dla zabójcy. Zabiliście Dawcę życia, ale
Bóg wskrzesił Go z martwych, czego my jesteśmy świadkami. I przez wiarę w Jego
imię temu człowiekowi, którego widzicie i którego znacie, imię to przywróciło siły.
Wiara /wzbudzona/ przez niego dała mu tę pełnię sił, którą wszyscy widzicie. Lecz
teraz wiem, bracia, że działaliście w nieświadomości, tak samo jak zwierzchnicy wasi.
A Bóg w ten sposób spełnił to, co zapowiedział przez usta wszystkich proroków, że
Jego Mesjasz będzie cierpiał. Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze
zostały zgładzone, aby nadeszły od Pana dni ochłody, aby też posłał wam
zapowiedzianego Mesjasza, Jezusa, którego niebo musi zatrzymać aż do czasu
odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich
świętych proroków. Powiedział przecież Mojżesz: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan,
Bóg nasz, spośród braci waszych. Słuchajcie Go we wszystkim, co wam powie.
A każdy, kto nie posłucha tego Proroka, zostanie usunięty z ludu. Zapowiadali te dni
także pozostali prorocy, którzy przemawiali od czasów Samuela i jego następców.
Wy jesteście synami proroków i przymierza, które Bóg zawarł z waszymi ojcami,
kiedy rzekł do Abrahama: Błogosławione będą w potomstwie twoim wszystkie narody
ziemi. Dla was w pierwszym rzędzie wskrzesił Bóg Sługę swego i posłał Go, aby
błogosławił każdemu z was w odwracaniu się od grzechów.

(Ps 8,2.5-9)
REFREN: Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!

O Panie, Panie nasz,
jak przedziwne jest imię Twoje po całej ziemi.
Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,
czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, wszystko złożyłeś pod jego stopy:

Owce i bydło wszelakie
i dzikie zwierzęta,
ptaki niebieskie i ryby morskie,
wszystko, co szlaki mórz przemierza.

(Ps 118, 24)
Oto dzień, który Pan uczynił, radujmy się w nim i weselmy.

(Łk 24,35-48)
Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak poznali Jezusa przy łamaniu
chleba. A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój
wam! Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich:
Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach?
Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie:
duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. Przy tych słowach pokazał
im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia,
rzekł do nich: Macie tu coś do jedzenia? Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby.
Wziął i jadł wobec nich. Potem rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które
mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane
jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. Wtedy oświecił ich umysły,
aby rozumieli Pisma, i rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i
trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i
odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy
jesteście świadkami tego.


[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-31 21:29 | Fr.Zygmunt's Voice | Comments(0)

Zdumienie i zachwyt

f0340134_16474616.jpg
„Piotr wraz z Janem PRZYPATRZYWSZY się mu powiedział: SPÓJRZ na nas. A on
PATRZYŁ na nich oczekując od nich jałmużny’. Zaskakująca rola spojrzenia. Chodzi
o pewną koncentrację wewnętrzną, pewien rodzaj skupienia. Cud nie polega tylko
na spektakularnych efektach zewnętrznych, ale na mocy i szczerości wiary.
To co uczynili Piotr i Jan jest wzorem i inspiracją dla Kościoła wszystkich czasów.

Ogarnęło ich zdumienie i zachwyt z powodu tego, co go spotkało.
„Zdumienie i zachwyt”! Reakcja człowieka na Boże zmiłowanie. Znak rozpoznawczy
Kościoła. Radosna nowina głoszona konkretnymi dziełami zbawienia raczej aniżeli
podniosłymi mowami czy formalną atrakcyjnością słowa. Inaczej mówiąc:
tak prezentuje się własnie ewangeliczna miłość. Tak trzeba i dzisiaj ewangelizować.

Zygmunt Kwiatkowski SJ

Środa, 30 marca 2016

Środa w oktawie Wielkanocy

(Dz 3,1-10)
Gdy Piotr i Jan wchodzili do świątyni na modlitwę o godzinie dziewiątej, wnoszono
właśnie pewnego człowieka, chromego od urodzenia. Kładziono go codziennie przy
bramie świątyni, zwanej Piękną, aby wstępujących do świątyni, prosił o jałmużnę.
Ten zobaczywszy Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił ich o jałmużnę.
Lecz Piotr wraz z Janem przypatrzywszy się mu powiedział: Spójrz na nas. A on
patrzył na nich oczekując od nich jałmużny. Nie mam srebra ani złota - powiedział
Piotr - ale co mam, to ci daję: W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź! I
ująwszy go za prawą rękę, podniósł go. A on natychmiast odzyskał władzę w nogach i
stopach. Zerwał się i stanął na nogach, i chodził, i wszedł z nimi do świątyni, chodząc,
skacząc i wielbiąc Boga. A cały lud zobaczył go chodzącego i chwalącego Boga. I
rozpoznawali w nim tego człowieka, który siadał przy Pięknej Bramie świątyni, aby
żebrać, i ogarnęło ich zdumienie i zachwyt z powodu tego, co go spotkało.

(Ps 105,1-4.8-9)
REFREN: Pełna jest ziemia łaskawości Pana

Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia,
głoście Jego dzieła wśród narodów.
Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy,
rozsławiajcie wszystkie Jego cuda.

Szczyćcie się Jego świętym imieniem,
niech się weseli serce szukających Pana.
Rozważajcie o Panu i Jego potędze,
zawsze szukajcie Jego oblicza.

Na wieki On pamięta o swoim przymierzu,
obietnicy danej tysiącu pokoleń,
o przymierzu, które zawarł z Abrahamem,
i przysiędze danej Izaakowi.

(Ps 118, 24)
Oto dzień, który Pan uczynił, radujmy się w nim i weselmy.

(Łk 24,13-35)
W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej
Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym
wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus
przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali.
On zaś ich zapytał: Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze? Zatrzymali się
smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: Ty jesteś chyba jedynym
z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało.
Zapytał ich: Cóż takiego? Odpowiedzieli Mu: To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem,
który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak
arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się
spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już
trzeci dzień, jak się to stało. Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas:
były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie
aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali
wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli. Na to On rzekł do nich:
O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli
prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały? I zaczynając
od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach
odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał,
jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku
wieczorowi i dzień się już nachylił. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi
miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im.
Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili
nawzajem do siebie: Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i
Pisma nam wyjaśniał? W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam
zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: Pan rzeczywiście
zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi. Oni również opowiadali, co ich spotkało w
drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.


[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-30 16:48 | Fr.Zygmunt's Voice | Comments(0)

Miłość Marii Magdaleny

f0340134_21513952.jpg
Żydzi odrzucili Jezusa jako Mesjasza, ale przez Jego zmartwychwstanie „Bóg uczynił Go
i Panem, i Mesjaszem”. To samo uczynił świat „chrzescijański”, utożsamiany z cywilizacją
zachodnią. On też odrzucił Jezusa, ulegając laicyzacji. Nie świat jednak decyduje o tym
co Bóg ustala swoją wolą. Świat się też nawroci. Stanie się to dzięki świadectwu tych,
którzy przyjęli dar Ducha Świętego i żyją innym, nowym, ewangelicznym życiem.

Miłość Marii jest miłością zmartwychwstania, bo przekroczyła wszystkie ludzkie granice.
Nie zrobili na niej wrażenia aniołowie. Rozmawia z nimi, bo chce się dowiedzieć gdzie
jest jej Nauczyciel. Ogrodnikowi mówi, że wystarczy iż tylko wskaże jej miejsce, gdzie
„Go położył”. Dzięki jej miłości, zachowała z Nim żywą więź, która przetrwała Jego
śmierć. Maria Magdalena stała się apostołką Chrystusa w stosunku do „Jego braci”,
czyli Jego uczniów, a więc otrzymała szczególną misję w budowaniu Kościoła jako
wspólnoty rodzinnej.

Zygmunt Kwiatkowski SJ

Wtorek, 29 marca 2016

Wtorek w oktawie Wielkanocy

(Dz 2,36-41)
W dniu Pięćdziesiątnicy Piotr mówił do Żydów: Niech więc cały dom Izraela wie z
niewzruszoną pewnością, że tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, uczynił Bóg i
Panem, i Mesjaszem. Gdy to usłyszeli, przejęli się do głębi serca: Cóż mamy czynić,
bracia? - zapytali Piotra i pozostałych Apostołów. Nawróćcie się - powiedział do nich
Piotr - i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie
grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego. Bo dla was jest obietnica i
dla dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleko, a których powoła Pan Bóg nasz.
W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał: Ratujcie się spośród tego
przewrotnego pokolenia! Ci więc, którzy przyjęli jego naukę, zostali ochrzczeni. I
przyłączyło się owego dnia około trzech tysięcy dusz.

(Ps 33,4-5.18-20.22)
REFREN: Pełna jest ziemia łaskawości Pana

Słowo Pana jest prawe,
a każde Jego dzieło godne zaufania.
On miłuje prawo i sprawiedliwość,
ziemia jest pełna Jego łaski.

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych,
na tych, którzy czekają na Jego łaskę,
aby ocalił ich życie od śmierci
i żywił ich w czasie grodu.

Dusza nasza oczekuje Pana,
On jest naszą pomocą i tarczą.
Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska według nadziei, którą pokładamy w Tobie.

(Ps 118,24)
Oto jest dzień, który Pan uczynił radujmy się w nim i weselmy.

(J 20,11-18)
Maria Magdalena natomiast stała przed grobem płacząc. A kiedy /tak/ płakała,
nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało
ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej:
Niewiasto, czemu płaczesz? Odpowiedziała im: Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie
Go położono. Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie
wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej Jezus: Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo
szukasz? Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: Panie, jeśli ty
Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę. Jezus rzekł do niej:
Mario! A ona obróciwszy się powiedziała do Niego po hebrajsku: Rabbuni, to znaczy:
Nauczycielu. Rzekł do niej Jezus: Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem
do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i
Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego. Poszła Maria Magdalena
oznajmiając uczniom: Widziałam Pana i to mi powiedział.


[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-29 21:51 | Fr.Zygmunt's Voice | Comments(0)

Skorumpowanie

f0340134_21275695.jpg
Zmartwychwstanie Chrystusa to Boża interwencja i Boży znak. To Jego sąd nad światem,
nad wszystkimi potęgami światowymi i autorytetami, nad wszystkimi antychrystami i
bożkami jakie istnieją na świecie. Zmartwychwstanie Chrystusa, to tryumf Boga w
Trójcy Świętej Jedynego.

Skorumpowani strażnicy....Korupcja osiąga dzisiaj niebywałe rozmiary. Tysiące i miliony
ludzi umiera z głodu, gdy jednocześnie olbrzymie pieniądze przeznaczane są na
prowadzenie wojen. Wszystko to w imię polityki, której jedynym prawdziwym
motywem działania jest żądza zysku.

Skorumpowanie straży przy grobie Jezusa jest klasycznym przykładem korumpowania
prawdy. Zamiast niej propaguje się kłamstwo, żeby chronić interesy określonej grupy
ludzi. Czyni się to przez kupowanie albo odbieranie ludziom gwałtem ich wolności i
godności, aby się nimi posłużyć do zakłamywania prawdy i sprawiedliwości. Perwersja
tego procederu polega na tym, że dokonuje się on w imię wolności i postępu, a
kontrolę nad ludźmi poddanymi skorumpowanej władzy sprawuje się poprzez
zasadę poprawności politycznej czy fałszywie pojmowanej zasady lojalnosci
służbowej.

Zygmunt Kwiatkowski SJ

Poniedziałek, 28 marca 2016

Poniedziałek w oktawie Wielkanocy

(Dz 2,14.22-32)
W dniu pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił do nich
donośnym głosem: Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, przyjmijcie
do wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów. Mężowie izraelscy, słuchajcie tego,
co mówię: Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam
niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was,
o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli postanowienia i przewidzenia Bożego
został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg
wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała
nad Nim, bo Dawid mówił o Nim: Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po
mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował
się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, że nie zostawisz duszy
mojej w Otchłani ani nie dasz Świętemu Twemu ulec skażeniu. Dałeś mi poznać drogi
życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim. Bracia, wolno powiedzieć do
was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i został pochowany w grobie, który znajduje
się u nas aż po dzień dzisiejszy. Więc jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł
mu uroczyście, iż jego Potomek zasiądzie na jego tronie, widział przyszłość i
przepowiedział zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani
ciało Jego nie ulegnie rozkładowi. Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy
jesteśmy tego świadkami.

(Ps 16,1-2.5.7-11)
REFREN: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem lub Alleluja

Zachowaj mnie Boże, bo uciekam się do Ciebie, mówię do Pana:
"Tyś jest Panem moim".
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem,
to On mój los zabezpiecza.

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy,
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, a ciało moje będzie spoczywać
bezpiecznie bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz i nie dopuścisz,
bym pozostał w grobie.

Ty ścieżkę życia mi ukażesz,
pełnię Twojej radości
i wieczną rozkosz
po Twojej prawicy.

(Ps 118,24)
Oto dzień, który Pan uczynił, radujmy się w nim i weselmy.

(Mt 28,8-15)
Gdy anioł przemówił do niewiast, one pośpiesznie oddaliły się od grobu, z bojaźnią i
wielką radością, i biegły oznajmić to Jego uczniom. A oto Jezus stanął przed nimi i
rzekł: Witajcie. One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus
rzekł do nich: Nie bójcie się. Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech idą do Galilei,
tam Mnie zobaczą. Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i
powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po
naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie
przyszli w nocy i wykradli Go, gdyśmy spali. A gdyby to doszło do uszu namiestnika,
my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu. Ci więc wzięli pieniądze i uczynili,
jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami i trwa aż do dnia
dzisiejszego.


[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-28 21:28 | Fr.Zygmunt's Voice | Comments(0)

Wczesny poranek

f0340134_16461129.jpgświeżo odsunięty kamień
jak bochen chleba został złożony
na trawie obok grobu Chrystusa
dwaj aniołowie po wykonaniu pracy
siedli na brzegu rajskiego strumyka
chłodząc sobie nogi w jego srebrzystej wodzie
a opowiadanie paschalne
samo snuło im się z ust
nie zdeformowane jeszcze gadatliwością
urzędowych kaznodziejów

Magdalena bardzo wczesnym rankiem
przyszła powitać sen
który jej się nareszcie sprawdził
po tylu latach próżnych oczekiwań

wcale nie był zdziwiony
gdy przyszła Go przywitać
czekał na nią a Jego włosy
miały jeszcze krople rosy
i na Jego czole widać było
ślady blasku księżyca
opuszkami palców
delikatnie dotknął jej skroni
i uwolnił od kamienia
który jej droge zamykał

bez żadnych komentarzy i bez żadnych pytań
w taki sam jak On pogodny sposób poszła za Nim
bo jasna stała się dla niej Tajemnica

Zygmunt Kwiatkowski SJ

[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-28 16:47 | Fr.Zygmunt's Poem | Comments(0)

Wielkanoc japońskiej polonii

f0340134_21332684.jpg
Bracia, Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze,
gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie
do tego, co na ziemi.
皆さん、あなたがたは、キリストと共に復活させられたのですから、上にあるものを求めなさい。
そこでは、キリストが神の右の座に着いておられます。上にあるものに心を留め、地上のものに
心を引かれないようにしなさい。
f0340134_21431752.jpg

Msza Wielkanocna polonii japońskiej przebiegła pod hasłem tych słów z czytań.
Jesteśmy coraz bardziej wdzięczni wielu japońskim przyjaciołom, którzy uświetniają
naszą Mszę grą i śpiewem. Śpiewały pod nadzorem siostry Klaudiuszy również dzieci.
Dziekujemy pani, ktora przepieknie zaspiewala po polsku wielkanocna sekwencje.

f0340134_21335441.jpg
SEKWENCJA

Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
Składają jej wierni uwielbień swych dary.

Odkupił swe owce Baranek bez skazy,
Pojednał nas z Ojcem i zmył grzechów zmazy.

Śmierć zwarła się z życiem i w boju, o dziwy,
Choć poległ Wódz życia, króluje dziś żywy.

Maryjo, ty powiedz, coś w drodze widziała?
Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.

Żywego już Pana widziałam, grób pusty,
I świadków anielskich, i odzież, i chusty.

Zmartwychwstał już Chrystus, Pan mój i nadzieja,
A miejscem spotkania będzie Galilea.

Wiemy, żeś zmartwychwstał, że ten cud prawdziwy,
O Królu Zwycięzco, bądź nam miłościwy.

f0340134_21341800.jpg

Polacy mieszkający w Japonii jak co roku przynieśli na Mszę Wielkanocną koszyczki z
jedzeniem. Zostały poświęcone przez o. Pawła Janocińskiego.

f0340134_21350580.jpg

O. Paweł poświęcił również pokarmy, którymi raczylismy się podczas wielkanocnej agapy po Mszy Świętej.
f0340134_21361221.jpg
Na Mszy i na przyjęciu był z nami ambasador RP w Tokio Cyryl Kozaczewski z rodziną.
Bogu niech będą dzięki za to spotkanie. Niech nam wszytskim Zmartwychwstały Chrystus
błogosławi.
f0340134_21401110.jpg



[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-27 21:31 | Polish Masses | Comments(0)

To nic

f0340134_14245643.jpgto nic
to tylko szczęście
ta moja samotność
bo Twoje nadejście
już jest obecne
ale się jeszcze
przede mną chowa
to nic
to tylko szczęście
ta droga

Zygmunt Kwiatkowski SJ

[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-25 14:25 | Fr.Zygmunt's Poem | Comments(0)

Tędy

f0340134_14211493.jpgto nie był głos
który w słowach mógłby być zamknięty
po prostu powiało życiem
nie było miejsca na żadne racjonalne argumenty
po prostu miałem pewność
że to tędy

Zygmunt Kwiatkowski SJ

[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-25 14:21 | Fr.Zygmunt's Poem | Comments(0)

ślubowanie

f0340134_11282950.jpg
ślubowałem pochylonej nade mną
topoli czy brzozie
dzisiaj dobrze już tego nie pamiętam
wiem że chodziło o drzewo rosnące
w naszym ogrodzie
wiem że leżałem wtedy na wznak
w wysokiej trawie
i że wysoko nad gałęziami drzew
przesuwał się wolno dostojny rój
białych chmur
wiem że wpłynąłem wtedy na głębokie wody wyboru
i że to zrozumienie które się wówczas pojawiło
przybrało postać przyrzeczenia którym po dziś dzień
jak wątłą łódką płynę w moim chybotliwym rejsie do nieba

Zygmunt Kwiatkowski SJ

[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-25 11:29 | Fr.Zygmunt's Poem | Comments(0)

Kapłaństwo

f0340134_11200189.jpg
stoję przed Twoim ołtarzem
wielkim aż po horyzont nieba
za mały aby do Ciebie mówić
tak duży
że zamilkłem ze zdziwienia
iż Hostią wzniesioną do góry
razem z Tobą
zbawiam człowieka

Zygmunt Kwiatkowski SJ

[PR]
by NaszDomJaponski | 2016-03-25 11:20 | Fr.Zygmunt's Poem | Comments(0)