<   2015年 01月 ( 13 )   > この月の画像一覧

WTEDY

zniszczony byłem wtedy kompletnie

miałem odarte z kory i nogi i rece

połamane były we mnie

wszystkie galezie

a od czubka glowy az po korzen

mialem rozdarte serce

gdy nastal poranek
tak jakoś wiosennie
obudzilo się we mnie zycie
slonce zas okazalo sie
bardzo chętne
aby mi pomoc
raz jeszcze
pokochac Milosc
Ta Siłla i to Piekno
nie były ze mnie

(O. Zygmunt Kwiatkowski)



[PR]
by NaszDomJaponski | 2015-01-29 10:38 | Fr.Zygmunt's Poem | Comments(0)

Jonasz


Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam. Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem bardzo rozległym - na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: Jeszcze czterdzieści dni, a

Niniwa zostanie zburzona. I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory od największego do

najmniejszego. Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg nad

niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej. (Jon 3,1-5.10)

f0340134_10253806.jpg


Zachwyca mnie postawa Jonasza i mieszkancow Niniwy. On idzie za Bogiem i Jego Slowem tak jak apostolowie w Ewangelii za Jezusem.

Zawierza Mu sie choc wczesniej od Niego uciekal i sie przed Nim chowal. Uwierzyl Bogu, ze to co zrobi nie bedzie robieniem z siebie pajaca i

kretyna. Idzie do Niniwy, ktora byla miastem bardzo rozleglym na 3 dni drogi i idac ulicami krzyczy, ze za 40 dni miasto zostanie zburzone.

To tak jakby ktos szedl przez np. Warszawe i wolal, ze za 40 dni miasto zostanie zniszczone. Wyobrazam sobie jak wielka trzeba miec odwage,

zeby to ludziom glosic. Jak zareagowaliby mieszkancy Warszawy? Pewnie pukneliby sie w glowe, pewnie zatrzymalyby Jonasza sluzby miejskie,

szczegolnie te obecne i zaaresztowaly za zaklocanie porzadku publicznego. Wyladowalby w areszcie jako nienormalny.


A przydalby sie taki Jonasz nie tylko w Warszawie, ale w wielu wiekszych jeszcze miastach np. w Paryzu, w Londynie, czy w Tokio, zeby tak chodzil

i mowil, ze to miasto bedzie za 40 dni zburzone za to, ze odeszlo do Boga, ze karmi sie drwina, glupota i wyzyskiem. Ze buduje sobie bozkow.

Ale wzruszajaca obok odwagi Jonasza jest jeszcze postawa mieszkancow Niniwy, ze wierza jego slowom, ze nie zamykaja go w wariatkowie,

ze oglaszaja post, ze oblekaja sie w wory zgrzebne od najmniejszego do najwiekszego, czyli oblekaja w wory nawet dzieci, ktore w ogole

nie wiedza o co chodzi, ale co najwazniejsze odchodza od swojego zlego postepowania.


Jak bym chciala, zeby ludzie uslyszeli dzis idacego przez miasto Jonasza. Jak bardzo sama chcialabym umiec go uslyszec i zrozumiec.

Jak bardzo chcialabym, zeby ludzie w Paryzu powiedzieli: "sluchajcie osmieszanie islamu i Papieza nie jest wolnoscia slowa, tylko glupota drwina.

Przestanmy tak robic, przeprosmy i muzulmanow i katolikow i przyznajmy, ze to bylo glupie. Wrocmy do prawdziwego Boga

Dorota Hałasa



[PR]
by NaszDomJaponski | 2015-01-28 10:10 | Bible Classes | Comments(0)

Księga Izajasza


Iz 11, 1
I wyrośnie różdżka z pnia Jessego2,
wypuści się odrośl z jego korzeni.
2 I spocznie na niej Duch Pański3,
duch mądrości i rozumu,
duch rady i męstwa,
duch wiedzy i bojaźni Pańskiej.
3 Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej.
Nie będzie sądził z pozorów
ni wyrokował według pogłosek;
4 raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie
i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok.
Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika,
tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego.
5 Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach,
a wierność przepasaniem lędźwi.
6 4 Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem,
pantera z koźlęciem razem leżeć będą,
cielę i lew paść się będą społem
i mały chłopiec będzie je poganiał.
7 Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie,
młode ich razem będą legały.
Lew też jak wół będzie jadał słomę.
8 Niemowlę igrać będzie na norze kobry,
dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii.
9 Zła czynić nie będą ani zgubnie działać
po całej świętej mej górze,
bo kraj się napełni znajomością Pana,
na kształt wód, które przepełniają morze.

イザヤ11:1-9にある聖霊からの賜物(七つ)を求めましょう。
今日の勉強の関係で見つけました
①「主の霊」・・メシアの全人間性において多岐に及ぶ聖霊の影響力。
②「知恵の霊」・・物事の本質と目的を見抜き、神のみこころを達成する正しい方法を見出す能力。
③「悟りの霊」・・さまざまな状況や関係を洞察する能力。
④「はかりごとの霊」・・正しい決定を下す能力。
⑤「能力の霊」・・自分に与えられた使命を恐れることなく実行する能力。
⑥「主を知る知識の霊」・・神との愛と信頼関係から生じる神の知識。
⑦「主を恐れる霊」・・神を愛し、神を喜び、神を楽しむことのできる資質。
[PR]
by NaszDomJaponski | 2015-01-28 09:52 | Bible Classes | Comments(0)

Jak oddech Boży


tę falę w siebie przyjąć
po macierzyńsku ciepłą, dobrą, miłą
płynąć nią jak arką Noego
do tęczowej bramy
nowych przymierzy
pomiędzy wszystkimi urokami nieba
i bólami ziemi
przemienionymi
rękami rozkrzyżowanymi
na wszystkie cztery strony miłości
w rajski ogród spotkania
pomiędzy Zawsze Młodym Bogiem
a tymi którzy z martwej gliny
stali się prawdziwymi ludźmi
dzięki cudownej fali zbawienia
którą w siebie wchłonęli
jak oddech Boży

(O.Zygmunt Kwiatkowski)



[PR]
by NaszDomJaponski | 2015-01-27 09:48 | Fr.Zygmunt's Poem | Comments(0)

Drugi posiew


Ojciec Albin ofiarował się zawieść nas do jednego znajstarszych kościołów w Japonii, kościoła Imamura znajdujacego sie wTachiarai, niewielkim

mieście w prefekturze Fukuoka. Świątynia zostałazbudowana w 1913 roku, w miejscu wzniesionej w 1881 roku małejkaplicy drewnianej, której budowa możliwa była po formalnym zalegalizowaniureligii chrześcijańskiej w tym kraju. Nastąpiło to po trzech niemal stuleciachsystematycznych prześladowań, które doprowadziły do prawie całkowitego zanikuchrześcijanstwa. Pomimo okrutnej polityki anihilacji chrzescijaństwo przetrwałow podziemu, w postaci pojedynczych grupek wiernych żyjących ipraktykujących w całkowitej izolacji od siebie, nic wzajemnie o sobie nie

wiedzących, czekających spełnienia się przepowiedni powtórnego przyjściamisjonarzy. Ich znakiem rozpoznawczym miał być europejski „padre”

czcicielMaryi, utrzymujacy więź z papieżem i żyjący w celibacie. Były to trzy znakikościoła katolickiego, z którymi utożsamiali się ukryci, japońscychrześcijanie. Misjonarze zagraniczni, którzy przybyli do Japonii na początku20 wieku byli świadkami ich niezwyklej wiernosci. Pomogło to im po

raz drugirozpocząć ewangelizację Japonii, czyli zainicjować „drugi siew”, po tym zprzełomu szesnastego i siedemnastego wieku, ze

św.Franciszkiem Ksawerym naczele.


Jak wyglądał i czym się charakteryzował ów „drugi siew” Ewangelii? Pewnych refleksji dostarczyła mi wizyta w kościele Imamura i fakt, że

szukaliśmy go błądząc dość długiczas, pomimo kierowania się nawigacją elektroniczną. Brakowałoprecyzyjnego określenia lokalizacji jego miejsca, mimo że zaznaczone ono było na mapieturystycznej jako zabytek godny zwiedzania. Choćbyliśmy oddaleni od budowli tylko dwa albo trzy

kilometry, żadna ze spotkanychosób nie tylko nie umiała nam wskazać drogi, ale wręcz nie wiedziała o copytamy. Już samo to zdarzenie pozwoliło nam odczuć w jakis sposóbprawdę o marginalności chrześcijaństwa w Japonii. Jest ono kroplą wmorzu żywiołu ludzkiego któryutożsamia się z

wierzeniami shinto i buddyzmem, albo z żadną z nich bezpośrednio, aleczuje się z nimi związany kulturowo, w ramach szeroko rozumianej

“japońskości”. Dla nas odwiedziny wjednym z najstarszych kościołów w Japonii były dużym przeżyciem. Jednak jak nampodkreślał nasz szanowny przewodnik dla mieszkanców tego regionu nie był to fakt znaczący, bo kościółnie był częścią ich kultury. Ruch turystycznyokazał się na tyle

znikomy, żenikt z zapytanych nie wiedzial o istnieniu tego kościoła.


Kiedy już tam dotarliśmy rzuciła się nam w oczy zupełnienie japońska architektura kościoła i to nie tylko z uwagi na jego bryłę, któraposiadała

zdobioną fasadę i dwie wieże, ale również z uwagi nabudulec, którym była nie używana z zasady w budownictwie japońskim czerwonacegła.

Rwnież okna zaopatrzone w witraże nie należą do tutejszejtradycji. Odmienność architektury podkreślały dodatkowo dzwony oraz ogrodzeniecałej tej kościelnej parceli, który stanowił czerwony mur wykonany z tejsamej co kościół cegły. Cały kompleks zdecydowanie kontrastował z otaczającą gotradycyjną zabudową. W obrębieotoczonej murem parceli znajdowała się plebania, dom parafialny idość duży jak na ograniczoną miejscem

Japonię asfaltowy plac, służący główniejako parking. Dominująca nad tradycyjnąjapońską zabudową bryła kościoła Imamura jest mimo wszystko symbolemzakorzenionej tu od dawna wiary. W liczącym ponad 15 tys. mieszkańców mieściekościół ma ok. 1000 parafian. Jest to znaczny procent zważywszy na fakt, żezaledwie 0,3% Japończyków to katolicy.


Duże zmiany w zakresie kulturowegowizerunku Kościoła wprowadził w Japonii zapewne Sobór Watykański II, który zwróciłuwagę na to aby życie kościoła, awięc liturgia i działalność duszpasterska były dostosowane do danegonarodu i jego kultury, przeciwstawiając sie w ten sposób

dominującej wcześniejtendencji swoistego centralizmu kulturowego i latynizacji Kościoła powszechnego.Odwrót od tej tendencji był tym bardziej

zrozumiały, że kościół związany ztradycją europejską, kojarzył się z epoką kolonialną isugerował nie tylko udział ale wręcz popieranie polityki

kolonialnej.


Elementemktóry zdecydowanie odrożnia kościół Imamuraod kościołów europejskich jest zwyczajzostawiania butów przed wejściem do wnętrza

świątyni.Obuwie kladzie się na specjalne półki z uwagi na szacunek dlamiejsca kultu. Wiąże się to zpowszechną praktyką zdejmowania butów nie tylko w świątyniach shintoistycznych ibuddyjskich, ale przede wszystkimw domach japońskich, do których nie wchodzi się nigdy w butach.

Obuwie zostawia się tuż za progiem, wchodząc na specjalnypodest na którym zakłada się specjalnie przygotowane przez gospodarzylaczki.


Rozmawiając z tutejszymi księżmi i wiernymi, odniosłemwrażenie, że nie bardzo powiódł się ten drugi posiew Ewangelii. Mówiono mi, że więcej

chrześcijan umiera, aniżeliprzybywa nowych, a działalność duszpasterska w wielu kościołach ogranicza się zasadniczo do celebrowania niedzielnej Mszy św. na której frekwencja jest niewysoka,bowiem proces laicyzacji mocno dotknął społeczeństwo japońskie, a to negatywnie wpływa na

udział wpraktykach religijnych. Mówionomi, że chrześcijanki które wyszły za mąż za niechrześcijanina odchodzą częstood kościoła i dostosowują

się do formuły życia wyznawanej ipraktykowanej przez ich męża, zgodnie z paternalistycznym charakteremspołeczeństwa japońskiego.

Mam wrażenie, że sporą rolę w utraciedynamizmu religijnego wspólnoty katolickiej odgrywa fakt relatywnego odejściaod pobożności maryjnej, a wiec tej pobożności która kiedyś była w japońskim kościele bardzo silna.


Przykrymodkryciem była dla mnie wiadomość, że o tragedii, którą przyniosływspólnocie katolickiej wybuch bomby atomowej. Zginęłowówczas

dwie trzecie wspólnoty katolickiej największego skupiskachrześcijańskiego Japonii, czyli miasta Nagasaki. Amerykanie planowalizrzucić

śmiercionośną broń na napędzającą machinę wojenną stocznię koncernuMitsubishi. Ze względu na niekorzystne warunki atmosferyczne i

ograniczonąwidoczność bomba została zrzucona na miasto, a epicentrum wybuchu znajdowało się w pobliżuwybudowanej w 1925 roku katedry

katolickiej Urakami, największej wówczas świątyniichrześcijańskiej w Azji Wschodniej, w sasiędztwie której znajdowało się główneskupisko

katolików. Jaki mogło to mieć wpływ na morale chrześcijanjapońskich? Jaki to mogło mieć wpływ na ich wiarę?

O. Zygmunt Kwiatkowski SJ


水の刻み ーカトリック信仰生活の出発点・洗礼ー

 私と事務部のK修道士は聖母の騎士誌広報のため 秋の収穫もほぼ済んだある日、2日間にわたって赤いサニーを借りて長崎の社の修道院を出発した。
1日目は佐賀県を1周、次の日は福岡県へ入った。
広々とした筑紫平野を走っているうちに、稲刈り後の明るい田んぼの中に、抜きん出て建つロマネスク風赤煉瓦の天主堂を発見した。
上の写真(※別添)がそれである。
近づいて老婦人に尋ねてみるとこの辺の周りの家々は皆カトリック。
まるで長崎に居るような錯覚におちいった。

 主任神父さんの話によると、ザビエル渡来40年後、すでにここには7000人の切支丹がいた。
島原の乱後は この今村切支丹の消息も跡絶(途絶?)えたが1865年 大浦天主堂で旧切支丹が復活するや、
その2年後には浦上信者が今村を訪ね、切支丹はここでも発見された。
今その地に建つ天主堂は大正2(1913)年に竣工したものだが、これを造った鉄川氏は後日、同天主堂をモデルにして浦上天主堂(原爆にて崩壊)を建築したという。
そういえば長崎とつながりのない土地ではなかった。

 村人はいたってのんびりとしていた。
皆この天主堂を母として生まれた人たちばかりである。
会う どの人の黒ずんだ額にも信仰のしるしである十字架が輝いているみたいだった。
 この印は切支丹時代から今日まで子々孫々に信仰をもたらした清き水の流れ 「洗礼」 によって刻まれたものであった。
水の刻みによって、私も、この村人たちも、神の子となり、キリストの神秘体である教会の成員となった。
洗礼はカトリック信仰生活の出発点である。世界中どこへ行ってもカトリックの信仰だけでは変わらない。
そうした普遍(不変)性が今村に来て長崎を錯覚させたのであろうか。

 素朴な1500有余の信徒を懐中に抱いて古びた赤煉瓦の天主堂は風雪にも負けずどっしりと建っている。
私は洗礼のもたらす神秘な信仰の奥義を思いながら村人のなかに心の通う暖かみを感じつつ、赤い車で赤い天主堂を夕闇に残して遠ざかって行った。

写真と文:小崎登明(編集部・修道士)

※1968年1月号掲載
ほぼ当時掲載のまま(一部文字の修正をして読みやすくしています)、転載しています。

今村カトリック教会(くるめもん)→http://kurumenmon.com/tat…/imamurakyoukai/imamurakyoukai.htm
今村教会のカラー写真はウィキペディアからお借りしました→http://ja.wikipedia.org/wiki/今村教会堂
小崎登明 修道士のブログは→http://tomaozaki.blogspot.jp/



[PR]
by NaszDomJaponski | 2015-01-20 12:22 | Fr.Zygmunt's Voice | Comments(0)

PROCESJA WOKÓŁ WIEJSKIEGO KOSCIOLA


Wierni ze spiewem wychodzili ze świątyni
gdy nagle zerwal się wiatr
zatrzepotaly chorągwie
na rekach matki
z calych sil krzyknąłem
Bozia hula !

(Wiersz ojca Andrzeja Madeja z Turkmenistanu, dla polonii japonskiej)

f0340134_10543410.jpg


[PR]
by NaszDomJaponski | 2015-01-20 10:54 | hymn 聖歌 | Comments(0)

Kościół pożegnał abp. Giuseppe Pittaua


Kościół w Japonii pożegnał arcybiskupa Giuseppe Pittaua, zmarłego 26 grudnia w Tokio. Wiązankę kwiatów przysłała na

pogrzeb japońska para cesarska.

Uroczystą Mszę św. pogrzebową odprawił 14 stycznia w kościele św. Ignacego w Tokio prowincjał zakonu jezuitów o. Yoshio

Kajiyama. Towarzyszyli mu: nuncjusz apostolski abp Joseph Chennoth, biskup pomocniczy diecezji tokijskiej Kazuo Koda,

przybyły specjalnie na pogrzeb arcybiskup Luksemburga Jean-Claude Hollerich oraz ok. 50 kapłanów.

Nuncjusz przeczytał list kondolencyjny od papieża Franciszka. Natomiast brat zmarłego arcybiskupa, ks. Angelo Pittau

wypowiedział słowa pożegnania.


Giuseppe Pittau przyjechał do Japonii jako młody jezuita we wrześniu 1952 r. Namówili go do tego w święto pierwszego

misjonarza Japonii, Franciszka Ksawerego, dwaj współbracia w Barcelonie. W opublikowanej w końcu 2009 r. w największej

japońskiej gazecie „Yomiuri” serii 23 artykułów pt. „Świadek czasów”, abp Pittau napisał, że w Japonii lat 50. zaskoczył go

wygląd szkół. „Kiedy podczas pierwszych świąt Bożego Narodzenia jechałem przez prefekturę Yamaguchi zobaczyłem, że w

pozostałych po bombardowaniach zgliszczach wyróżniającymi się wyglądem budynkami były szkoły... Rodzice nie mieli

pieniędzy na jedzenie dla swoich dzieci, ale chcieli dać im jak najlepsze warunki do nauki” - wspominał arcybiskup.


W lutym 1981 r. jako rektor Uniwersytetu Sophia w Tokio i prowincjał japońskich jezuitów przyjmował w Japonii papieża

Jana Pawła II. „Największą troską japońskiego Kościoła było to, że papież brał na ręce, przytulał i całował dzieci, a to nie należy

do miejscowych zwyczajów”. Powiedział o tym Janowi Pawłowi II zaraz po przylocie, a papież zapytał: „To co mam zrobić jak

ktoś mi poda dziecko i powie, żebym pocałował? Mam to dziecko odrzucić?”. Ojciec Święty przytulał i całował japońskie dzieci

jak wszystkie inne.


„Podczas przejazdu z lotniska zdobyłem się na odwagę i powiedziałem Janowi Pawłowi II, że ludzie na Uniwersytecie Sophia

czekają na niego, ale uniwersytetu nie ma w planie Jego wizyty.” „Ja ustalam swoje plany” - odpowiedział papież. Udało się

pokonać wszystkie przeszkody związane z wymogami bezpieczeństwa i wizyta na uniwersytecie stała się możliwa. „Chociaż w

nocy dowiedzieliśmy się, że papież odwiedzi Uniwersytet Sophia następnego dnia wcześnie rano, to kiedy przyjechał, czekało

na niego około 500 osób”.


„Pierwszego dnia pobytu po wykonanym planie dnia, w nocy w rezydencji nuncjusza apostolskiego zauważyliśmy nagle, że

papież zniknął. Zaczęliśmy go szukać. Był w kaplicy. Modlił się tak gorliwie, jakby był w innym świecie” - wspominał abp Pittau.

Tuż po wizycie w Japonii w 1981 r. Jan Paweł II wezwał ks. Pittau do Rzymu, gdzie mianował go doradcą delegata papieskiego

dla Towarzystwa Jezusowego. W 1991 r. Ojciec Święty mianował go rektorem Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego oraz

kanclerzem Papieskich Akademii: Nauk i Nauk Społecznych. Siedem lat później, 11 lipca 1998 r. przeniósł go na stanowisko

sekretarza Kongregacji Wychowania Katolickiego, wynosząc go zarazem do godności arcybiskupa. Ze stanowiska tego

abp Pittau ustąpił 25 listopada 2003 r., mając 75 lat, i na własne życzenie wrócił do Japonii.


„Przyjaźnił się z moim tatą i bywał u nas w domu. Był bardzo ciepłym i bezpośrednim człowiekiem” - wspomina Mariko Suzuki,

która była studentką Uniwersytetu Sophia w czasie kiedy rektorem był ks. Pittau. Pani Suzuki była matką chrzestną podczas

ostatniego chrztu świętego, którego udzielił arcybiskup i jedną z około 2 tys. osób, które przybyły na pożegnalną Mszę św.

zmarłego.
Dorota Hałasa (KAI Tokio) / Tokio

f0340134_20334704.jpg
fot. Mariko Suzuki

鈴木真理子さんからのご報告。

今日(2014年1月14日)はヨゼフ・ピタウ大司教の葬儀ミサでした。ポーランドの皆さまにご紹介くださると幸いです。駐日バチカン大使、オロリッシュ・ルクセンブルク大司教、幸田司教をはじめ、50人の司祭と2000人近い参列者でした。ピタウ大司教に、愛と感謝と祈りを捧げました。

大学同窓会・ソフィア会の役員として取材、撮影しました。チェノットゥ駐日バチカン大使が教皇フランシスコからの弔辞を読まれました。天皇皇后両陛下からの献花もありました。弟さんのアンジェロ神父様がご挨拶されました。よろしくお願いいたします。

オロリッシュ大司教は、上智大学の教授でしたが、ルクセンブルク大司教に選出されて、大学を離れ、ルクセンブルクにいらっしゃいました。今回、ピタウ大司教のご葬儀のために来日されました。

ピタウ先生は、私が学生のときに学長でした。父が親しくしていただいたので私の実家にもいらしてくださいました。FBにも書きましたが、ピタウ先生が最後に洗礼を授けたのが私の友人で私は彼女の代母でした。思い出はたくさんあります。

主司式はイエズス会日本管区長の梶山義夫神父様です


岡山康子様のご報告も頂きました。

おかげさまで、昨日の御葬儀は天候にも恵まれ、盛大でした。
出席されたのは大司教様   チェノットゥ大司教(駐日バチカン大使)
         池長大司教(イエズス会)
         オロリッシュ大司教(ルクセンブルグ・イエズス会)
司教様    平賀司教(仙台教区)
         幸田司教(東京教区・補佐)
言葉の典礼では、すべてにおいて、愛し、仕えた人であったピタウ先生にふさわしく、コリント12・31b-13・8aが読まれ、福音朗読はマルコ10・35-45が読まれました。

バチカン大使ノチェノットゥ大司教が、教皇様の弔意を伝えられ、告別式では和泉元ソフィア会会長が、これまでのピタウ先生の数々の思い出を述べて、会場の皆が涙しました。

http://www.sophiakai.gr.jp/news/news/2015/2015012601.html


[PR]
by NaszDomJaponski | 2015-01-15 20:37 | News | Comments(0)

Msze szarbelowskie u o. Jezuitów w Łodzi

Od grudnia 2014 w każdy czwartek w kaplicy przy Kościele o. Jezuitów w Łodzi przy ulicy Sienkiewicza 60 o godzinie 18:00
O. Zygmunt Kwiatkowski celebruje Msze Świętą za szczególnym wstawiennictwem Św. Charbela (Szarbela). Główną intencją Mszy Świętej jest pokój na Bliskim Wschodzie i we wszystkich krajach targanych konfliktami.

Oto link do filmu z poświęcenia kaplicy Świętego Szarbela w Kościele o. Jezuitów w Łodzi. Poświecenia dokonał w październiku
2014 roku biskup Jano Battah z Libanu



[PR]
by NaszDomJaponski | 2015-01-13 13:09 | News | Comments(0)

Msze szarbelowskie u o. Jezuitów w Łodzi

W każdy czwartek w Kościele o. Jezuitów w Łodzi przy ulicy Sienkiewicza 60 o godzinie 18:00 O. Zygmunt Kwiatkowski celebruje
Msze Świętą do Świętego Szarbela. Główną intencją Mszy Świętej jest pokój na Bliskim Wschodzie i we wszystkich krajach
targanych konfliktami.
Oto link do filmu z poświęcenia kaplicy Świętego Szarbela w Kościele o. Jezuitów w Łodzi. Poświecenia dokonał w listopadzie
2014 roku biskup Jano Battah z Libanu

<iframe width="420" height="315" src="//www.youtube.com/embed/_9gO5v_XVnY" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>
[PR]
by NaszDomJaponski | 2015-01-13 13:09 | News | Comments(0)

IKEBANA

f0340134_12304012.jpg

Pan Bog

każdego poranka obdarza człowieka

świeżym kwiatem


światło

rozbłyska w gałązkach

uśmiech wstaje w liściach


człowiek

każdego dnia

układa ikebanę


(O.AndrzejMadej, misjonarz w Turkmenistanie)


[PR]
by NaszDomJaponski | 2015-01-13 12:31 | hymn 聖歌 | Comments(0)